ถังเจินคิดว่าตัวเองฟังผิดไป "อะไรนะ?"
เหรินเหยียนจิงนวดใบหูที่แดงเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงราบเรียบและสงบ "ฉันหมายถึงการอยู่ด้วยกัน แน่นอน ถ้าตอนแรกไม่ชิน เธอเลือกห้องที่ชอบก็ได้ มีห้องว่างเยอะ"
ถังเจินลังเล "นายมีที่อยู่แถวนี้เหรอ?"
"อืม มี"
เป็นห้องที่ครอบครัวซื้อให้ตอนปีหนึ่ง แต่เขาไม่เคยไปอยู่ มันเป็นคอนโดกว้างๆ ห่างจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งเพียงสิบห้านาทีโดยรถยนต์
เพื่อนร่วมห้องทุกคนเข้ากันได้ดี และการใช้ชีวิตในหอพักก็สะดวกสบาย ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดจะออกไปอยู่ข้างนอก
แต่ตอนนี้เริ่มคิดแล้ว
"ถ้าอยู่ด้วยกัน เราจะมีเวลาให้กันมากขึ้น" พูดจบ เหรินเหยียนจิงฉวยจังหวะรอไฟแดง หันไปมองถังเจิน "เธอไม่ได้อยากติดฉันตลอดเวลาหรอกเหรอ?"
ตอนพูดประโยคสุดท้าย สีหน้าของเหรินเหยียนจิงดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ
ถังเจินก็รู้สึกเขินอายเหมือนกัน
เวลาพูดเองไม่เป็นไร แต่พอได้ยินจากปากเหรินเหยียนจิงว่าเธออยากติดเขาไม่ห่าง มันช่างน่าอายจริงๆ
เธอกำลังจะปฏิเสธ สามก็พูดขึ้นอย่างใจเย็น [เจิน รับปากเขา]
หา รับปากเขา?
ถังเจินไม่อยากเชื่อ "สามเส้น เธอให้ฉันอยู่กับพระเอกจริงจังเหรอ?"
สามวิเคราะห์ [ใครๆ ก็บอกว่าการเดินทางด้วยกันหนึ่งครั้งสามารถทดสอบได้ว่าสองคนเหมาะสมกันหรือไม่ ไม่ต้องพูดถึงการอยู่ด้วยกันเลย]
[หลังจากอยู่ด้วยกัน พวกเธอจะต้องเผชิญกับชีวิตประจำวันที่เต็มไปด้วยเรื่องจุกจิก ตอนนั้นเธอก็แค่แสดงท่าทีสกปรก ขี้เกียจ ไม่รักความสะอาด ดูแลตัวเองไม่ดี ทำอาหารไม่เป็น พอนานเข้าบางทีอาจไม่ต้องนานด้วยซ้ำ พระเอกก็จะเริ่มรังเกียจเธอ]