ถังเจินนอนไม่หลับ เหรินเหยียนจิงก็เช่นกัน
คืนนี้เป็นคืนคริสต์มาสอีฟแรกที่เขาได้ใช้ร่วมกับถังเจิน และต่อจากนี้พวกเขาจะมีคืนคริสต์มาสอีฟที่สอง สาม...อีกนับไม่ถ้วน
เขาส่งรูปหนึ่งเข้าไปในกลุ่มครอบครัว
บังเอิญว่าคนที่นอนดึกมีไม่น้อย รูปนี้ถูกส่งเข้าไป กลุ่มที่เงียบสงัดเพราะเวลาล่วงเลยไปมากก็เริ่มครึกครื้นขึ้นมาอีกครั้ง
เหรินเยี่ยนฝู: "นี่อะไร?"
เหรินเยี่ยนหลี่: "แอปเปิลพาย? เมื่อวานเป็นคืนคริสต์มาสอีฟ นายกินแอปเปิลพายเพื่อให้เข้ากับเทศกาลงั้นเหรอ?"
เหรินเยี่ยนเอิน: "พวกนายผู้ชายตรงๆ อย่างนี้สังเกตได้แค่นี้เองเหรอ? ฉันเดาว่าแอปเปิลพายชิ้นนี้เสี่ยวถังเป็นคนทำ เหยียนจิง ใช่ไหม?"
เหรินเยียนเอ๋อร์: "ฉันก็อยากกินแอปเปิลพายที่เสี่ยวถังทำเหมือนกัน!"
เหรินเหยียนจิงพิมพ์ช้าๆ "แฟนสาวทำแอปเปิลพายให้ อร่อยมาก"
เหรินเยี่ยนฝู: "..."
เหรินเยี่ยนหลี่: "พี่ พี่เปลี่ยนไปแล้ว พี่เปลี่ยนไปจริงๆ! พี่เปลี่ยนไปเยอะมาก!"
เหรินเหยียนจิงเก็บโทรศัพท์ด้วยความพอใจ นอน!
-
ถังเจินวาดรูปจนถึงตีสาม
นี่ก็เพราะ 111 เร่งให้เธอมากกว่าหนึ่งครั้ง ให้รีบนอน
ไม่อย่างนั้นเธออาจจะวาดต่อไปเรื่อยๆ จนถึงเช้าทั้งคืน
วันรุ่งขึ้นเป็นวันคริสต์มาส พอดีที่ถังเจินไม่มีสอบอะไร เธอก็นอนจนถึงแปดโมงเช้า
หลังจากตื่นนอน เธอพบว่าบริเวณห้องนั่งเล่นมีต้นคริสต์มาสเพิ่มขึ้นมาหนึ่งต้น
บนต้นคริสต์มาสเต็มไปด้วยของขวัญชิ้นเล็กๆ
เหรินเหยียนจิงยังคงตกแต่งต้นคริสต์มาสอยู่
ถังเจินก็เพิ่งสังเกตเห็นบางอย่าง