ถังเจินตอนแรกไม่รู้เลยว่า 111 เรียกเธอมาด้วยเหตุผลอะไร
จนกระทั่งได้ยินเสียงคุ้นหูสองเสียงกำลังสนทนากัน เธอถึงได้รู้ว่า 111 เรียกเธอมาฟังคนอื่นคุยกัน
ตอนนั้นเธอก็ถามไปว่า “สามเส้น แล้วแกเรียกฉันมาฟังคนอื่นคุยกันทำไมล่ะ”
111 ทำเสียงเอ๊อะ แล้วพูดอย่างไม่แยแส [เจิน แค่นี้เอง มีอะไร? นี่มันที่สาธารณะนะ ใครก็มาที่นี่ได้ เธอแค่บังเอิญเดินผ่านมา แล้วก็บังเอิญได้ยินเข้าซะอย่างนั้นเอง ไม่ได้ตั้งใจแอบฟังเขาสองคนพูดสักหน่อย]
ถังเจิน: ...
แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ
สามเส้นยึดหลัก “ระบบไร้ซึ่งศีลธรรม” ได้อย่างสุดขั้วจริง ๆ
เธอเพิ่งจะคิดแอบออกไปอย่างเงียบ ๆ ไม่ให้เหรินเหยียนจิงกับหลีหร่านรู้ว่าเธออยู่แถวนี้ ก็ได้ยินประโยคตรงไปตรงมาของเหรินเหยียนจิงเข้า
พระเอกพูดกับนางเอกว่า เขาไม่ชอบเธองั้นเหรอ...
ตรงไปตรงมา ไม่เว้นทางให้เลยแม้แต่น้อย
ในตอนที่ถังเจินตะลึงงันไปชั่วขณะ เธอก็ได้รับภารกิจใหม่เข้ามา เห็นเป็นแบบนี้——
[ภารกิจที่สามสิบเจ็ด: ทำให้พระเอกสารภาพรักต่อหน้าคณาจารย์และนักศึกษาจำนวนมาก]
ท้ายยังมีวงเล็บอีก
พอเห็นตัวอักษรในวงเล็บชัด ๆ ถังเจินถึงได้รู้ว่านี่คืองานที่รางวัลถูกกำหนดโดยพระเอกทั้งหมด
ยิ่งมีคณาจารย์และนักศึกษาได้ยินการสารภาพรักมากเท่าไร แต้มชีวิตที่ได้รับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น สูงสุด 6 แต้ม
ถ้าจำนวนคณาจารย์และนักศึกษาที่ได้ยินไม่เกินหนึ่งร้อยคน ก็จะไม่ได้แต้มชีวิตแม้แต่แต้มเดียว
ถังเจินกัดริมฝีปาก รู้สึกเขินอายเล็กน้อย “สามเส้น เอางี้ไม่ดีมั้ง?”
111 หัวเราะคิกคักอย่างเจ้าเล่ห์ [เจิน จะไม่ดีตรงไหน? ลองคิดถึงรางวัลอันแสนอุดมสิ ได้ตั้ง 6 แต้มชีวิตเลยนะ ไม่หวั่นไหวหน่อยเหรอ?!]
นี่คืองานที่ให้รางวัลคุ้มค่าที่สุดเท่าที่ถังเจินเคยเจอมาในตอนนี้