เหรินเหยียนจิงอยากบอกว่าแมวเหมียวน่ารักไม่ได้เลวร้ายสักนิด
แอบเขย่งจูบเขา จงใจยั่วให้คู่แข่งวิ่งหนี อะไรพวกนั้นทำให้หัวใจของเขาทั้งดวงนุ่มนิ่มไปหมด
เขารักมากเลย
แต่ว่า คำว่า "เลวร้ายสุด ๆ" ทำให้นึกถึง "เจ้าเล่ห์สุด ๆ" เขาจึงใช้วิจารณญาณของตัวเองคาดเดาคำตอบที่เธออยากได้ยิน
เขาพยักหน้าเบา ๆ พูดเอาใจว่า "ก็เลวจริง ๆ นั่นแหละ"
เป็นไปตามที่ถังเจินคาดไว้ ในวินาทีที่เหรินเหยียนจิงพูดจบ ภารกิจสามสิบสี่ก็สำเร็จสมบูรณ์
เธอแสดงด้านที่เลวร้ายสุด ๆ ต่อหน้าเหรินเหยียนจิงได้อย่างแท้จริง
ถังเจินเม้มริมฝีปาก สบตาเขาตรง ๆ ด้วยดวงตางดงาม "เหรินเหยียนจิง คุณชอบผู้หญิงเลวไหม"
เหรินเหยียนจิงลูบคาง ครุ่นคิดถึงคำตอบที่เธอต้องการ "...ไม่ชอบ"
เขาชอบแค่แมวเหมียวน่ารักเท่านั้น
ทันทีที่คำว่าไม่ชอบหลุดออกมา 111 ก็พูดด้วยน้ำเสียงดั่งคาดหมาย [เจิน พระเอกไม่ชอบผู้หญิงเลวจริง ๆ ด้วย!]
ถึงแม้จะไม่ชอบ แต่เหรินเหยียนจิงก็ช่วยให้ถังเจินทำภารกิจสำเร็จได้อยู่ดี
ตอนนี้นางเอกปรากฏตัวมาระยะหนึ่งแล้ว และมีอันตรกิริยากับพระเอกมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่พระเอกก็ยังอยู่กับนางรอง ดังนั้นภารกิจที่ออกมาจึงเป็นการผลักดันให้แยกจากกัน
ยังดีที่ภารกิจพวกนี้ยังคงจัดการได้ง่าย ๆ!
ถังเจินอดถาม 111 ไม่ได้ "สามเส้น ท่านพี่เป็นพระรองสาม เฉิ่นซื่อเป็นพระรองสี่ แล้วพระรองสองนี่จนถึงตอนนี้ยังไม่ปรากฏตัวเลยเหรอ"
111 ตอบ [เจิน พระรองสองปรากฏตัวตั้งนานแล้วนะ แค่ไม่มีส่วนร่วมในชีวิตของเจ้าก็เท่านั้นเอง]
พระรองสองเป็นนักศึกษาปริญญาโทที่แม่ของหลีหร่านเป็นที่ปรึกษา เป็นอัจฉริยะสาขาคณิตศาสตร์ สงบเสงี่ยม พูดน้อย ในสายตาของหลีหร่านเขาดูเหมือนหนอนหนังสือมาตลอด
หลีหร่านกลับมีอันตรกิริยากับพระรองสองค่อนข้างมาก ในฐานะนักศึกษาปริญญาโทที่แม่ของเธอชื่นชมที่สุด เขามักถูกเชิญไปกินข้าวที่บ้านของหลีหร่านเป็นครั้งคราว
111 วิจารณ์ว่า [ความรักของพระรองสองมันเก็บงำเกินไป ไม่หวือหวาเอาเสียเลย]