เหรินเหยียนจิงพูดจบก็จากไป เขายังต้องไปรับถังเจินที่เลิกเรียน ไม่มีเวลามาเสียเวลาที่นี่
ทันทีที่ถังเจินก้าวออกจากประตูโรงเรียน ก็เห็นรถสปอร์ตสีดำจอดอยู่ใกล้ ๆ แบกรับสายตาของคนอื่น ๆ ที่ทั้งอยากรู้อยากเห็นและตื่นเต้น เธอวิ่งเหยาะ ๆ ขึ้นรถไป
ขึ้นรถแล้ว พอเห็นเหรินเหยียนจิงที่นั่งตรงเบาะคนขับ เธอก็นึกถึงภารกิจขึ้นมาอีกครั้ง ยึดหลักที่ว่าไหน ๆ ก็มาแล้ว ถังเจินปรับอารมณ์สักครู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า "เหรินเหยียนจิง คุณรู้ไหม วันนี้ฉันเห็นคู่รักทะเลาะกัน"
ทันทีที่ได้ยินคำว่าทะเลาะ เหรินเหยียนจิงแทบจะมีภาพหลอน เขายกมือขึ้นก่ายหน้าผาก
คู่บ่าวสาวรับเชิญที่ทะเลาะกันจนจะเลิกราในงานแต่งของเหรินเยี่ยนเอินครั้งนั้น หลังจากเลิกกันก็ยังไม่ได้กลับมาคืนดีกันเลยจนถึงตอนนี้
คู่รักที่ทะเลาะกันที่ถังเจินเจอวันนี้ ก็กำลังจะเลิกกันเหมือนกันหรือเปล่า? ไม่งั้นปกติจะทะเลาะอะไรกัน?
ขมับของเหรินเหยียนจิงเต้นตุบ ๆ เขาปรับอารมณ์แล้วถามว่า "แล้วไงต่อ?"
ใบหน้าขาวใสของถังเจินขยับเข้าไปใกล้เขา ดวงตาใสซื่อของเธอจ้องเขาอย่างประหลาด "คุณไม่ถามเหรอว่าพวกเขาทะเลาะเรื่องอะไรกัน?"
เหรินเหยียนจิง: ...
จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากถามเลยสักนิด เขาไม่ได้มีความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคู่รักคู่อื่นเลยแม้แต่น้อย แต่ในเมื่อถังเจินถามอย่างกระตือรือร้นขนาดนี้ เขาก็เลยต้องตามใจถามว่า "ที่รัก พวกเขาทะเลาะเรื่องอะไรกัน?"
ถังเจินงอนิ้วนับพลางอธิบายว่า "เพราะผู้หญิงไปแตะลูกกระเดือกของผู้ชาย ผู้ชายก็เลยโกรธ..."
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง?
เหรินเหยียนจิงผ่อนคลายลง
เขาดึงคอเสื้อกันหนาวของตัวเองให้หลวมขึ้นอีกนิด