ถังเจินมือขวากำเสื้อผ้าของตัวเองแน่นโดยไม่รู้ตัว พูดก็ติด ๆ ขัด ๆ "แ... แล้วมันจะไม่มีความหมายได้ยังไงกันล่ะ?"
เหรินเหยียนจิงสีหน้าจริงจัง "เพราะว่า ฉันอยากแบ่งปันกับเธอคนเดียวเท่านั้น"
ช่วงเวลาที่คว้าแชมป์มาได้ ช่วงเวลาไฮไลต์ที่โรเบิร์ตเอาชนะคู่ต่อสู้ ถ้าไม่มีเธออยู่ตรงนั้น มันก็ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขาเลย
คนอื่น ๆ ไม่อาจแทนที่เธอได้
หุ่นยนต์คือสิ่งที่เขารักจริง ๆ อนาคตเขาก็น่าจะลงลึกในวงการนี้ต่อไป
แต่ตอนนี้เขามีคนที่รักยิ่งกว่างานที่รักอีก
ไม่จำเป็นต้องเลือกด้วยซ้ำ คำตอบถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
ถังเจินพูดต่อไม่จบไม่สอย "แล้ว... แล้วโรเบิร์ตล่ะ"
เหรินเหยียนจิงอธิบาย "ข้อมูลของโรเบิร์ตมีแบ็กอัปไว้ครบ"
สำหรับเหรินเหยียนจิงแล้ว คำถามที่ว่าโรเบิร์ตที่สืบทอดข้อมูลแบ็กอัปมายังเป็นโรเบิร์ตตัวเดิมหรือไม่ ไม่มีความหมายอะไรในตัวมันเอง เพราะคนแต่ละคนย่อมมีคำตอบต่างกัน
อย่างน้อยสำหรับเขา โรเบิร์ตก็ยังเป็นโรเบิร์ตคนเดิม
ไม่ว่าจะสำหรับเขาหรือสมาชิกคนอื่น ๆ โรเบิร์ตมีความหมายพิเศษจริง ๆ แต่เมื่อเทียบระหว่างสิ่งที่รักกับคนที่รัก หนักเบาเห็นได้ชัดเจน
เหรินเหยียนจิงพูดต่อ "ที่รัก ความพ่ายแพ้เมื่อวานถือเป็นเรื่องดีนะ"
อย่างน้อยก็เป็นการเตือนสติให้ทีมฟิวเจอร์ ให้พวกเขารอบคอบระวังตัวมากขึ้น
ถังเจินเม้มริมฝีปาก "แล้วจางเหมี่ยนพวกเขาล่ะ..." พวกเขาดูเสียใจมากเหลือเกิน
"ที่พวกเขาหดหู่เสียใจ มันมีหลายสาเหตุ"
จิตใจคนเราซับซ้อน ความเสียใจหดหู่ของพวกเขา นอกเหนือจากเรื่องโรเบิร์ตแล้ว ยังรวมถึงความไม่มั่นใจในความสามารถของตัวเอง ความอับอายที่พ่ายแพ้ต่อคู่ต่อสู้ และการยอมรับไม่ได้หลังความผิดพลาดครั้งใหญ่ครั้งแรก