ถังเจินอยากจะผลักเหรินเหยียนจิงออก เธอรีบพูดแทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "เธอฟังฉันพูดก่อนนะ"
เหรินเหยียนจิงจูบปากเธออย่างหนัก "ฉันไม่ฟัง" เขาไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น
ถังเจิน: ...
ครั้งนี้เธอไม่ได้คิดจะเลิกกัน
จริง ๆ นะ
เพราะเธออยากยกโอกาสการเลิกกันให้เหรินเหยียนจิง
จะเลิกหรือไม่เลิก สิทธิ์การเลือกอยู่ที่เขา ให้เขาเป็นคนตัดสินใจทั้งหมด เธอรับได้กับทุกผลลัพธ์
แต่เหรินเหยียนจิงไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอพูดเลยสักนิด
ถังเจินอยากพูดจริง ๆ ว่า พระเอกได้ไหม อย่าเด็กแบบนี้ได้ไหม อย่าทำไม่ให้เธอพูดได้ไหม
111 กลับยึดมั่นในความเป็นกลาง [เจินนะ ฉันกลับไม่คิดว่าพระเอกเด็กเลย]
เขาอาจจะแค่กลัวเกินไป
กลัวเกินไปว่าจะถูกทิ้ง
กลัวเกินไปว่าจะถูกบอกเลิก
วิธีรับมือของเขาก็คือก้มหน้าจูบเธอ ไม่ให้เธอพูด
วันนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่จะพูดคุยกันจริง ๆ เหรินเหยียนจิงอารมณ์ตกอยู่แล้ว ถังเจินก็ไม่อยากเติมเกลือลงบนบาดแผลของเขาอีก
ปกติโรเบิร์ตชนะการแข่งขันมวย ทีมฟิวเจอร์ควรจะได้กลับบ้านอย่างมีความสุข แต่ตอนนี้ พวกเขาอยากกลับไปที่ห้องแล็บเพื่อผลิตชิปใหม่ทั้งคืน ให้โรเบิร์ตได้ฟื้นฟูการทำงานโดยเร็วที่สุด