เพื่อให้เข้ากับคาแรกเตอร์ ถังเจินใช้เวลาหลายชั่วโมงในการแต่งหน้าแต่งตัว ในนิยายต้นฉบับ นางรองแต่งตัวอย่างวิจิตรงดงาม ดังนั้นพอถึงตาของเธอ เธอจึงไม่ได้เปลี่ยนลุคตามใจตัวเอง แต่ตั้งใจจะแต่งตัวจัดเต็มเช่นกัน
และเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ เธอปฏิเสธคำชวนของเหรินเหยียนจิงที่มารับ บอกเขาว่าเธอจะไปเอง
ผลปรากฏว่า พอแต่งไปแต่งมา ก็แต่งจนเหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมงก่อนงานเต้นรำจะเริ่ม เกือบไปไม่ทัน
ถังเจินสวมหน้ากากฉลุลายทรงสวยงาม แล้ววิ่งสุดชีวิตไปกับเพื่อนร่วมห้องสามคนท่ามกลางความมืด ราวกับเจ้าหญิงที่หนีออกมาจากวัง เสียงหัวเราะสดใสดังระงมไปในยามค่ำคืน
เถียนเถียนกับพวกเธอสนใจงานเต้นรำของมหาวิทยาลัยปักกิ่งมาก อยากไปกับถังเจินด้วย
ถังเจินไม่ได้ปฏิเสธ
ก็ให้เหรินเหยียนจิงดูแลหนึ่งต่อสี่ไปเลยแล้วกัน
วันนี้ถังเจินสวมชุดกาวน์สไตล์ราชสำนักที่อ่อนช้อย ด้ายปักประณีต กระโปรงบานใหญ่ ผมย้อมสีแดงทะเลเป็นลอนสวย ทรงเจ้าหญิงสุดคลาสสิก
สง่างาม หรูหรา มีเสน่ห์
คำสรรเสริญความงามทั้งหมดสามารถเอามาใช้กับเธอได้ไม่เว้น
ระหว่างวิ่ง ถังเจินถาม 111 ว่า "สามเส้น ฉันแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้พอไหม?"
111 ชมอย่างจริงใจ [จะไม่พอได้ยังไงล่ะ เจิน วันนี้เธอสวยสุดๆ ไปเลย]
สวยกว่าวันไปงานแต่งงานของเหรินเยี่ยนเอินซะอีก
เพราะวันนั้นห้ามแย่งซีนเจ้าสาว ถังเจินเลยไม่แต่งหน้าเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้เธอตั้งใจแต่งเต็มที่จริงๆ
ถึงแม้จะใช้หน้ากากปิดหน้าไว้ชั่วคราว แต่กลิ่นอายของความงามระดับท็อปก็ไม่อาจซ่อนไว้ได้