สายตาของเฉินซั่วเย่ละจาก【วิธีตรวจสอบ: ผ่านอัตโนมัติ】แล้วเลื่อนไปยังใบสมัครที่กรอกเรียบร้อยอยู่ข้าง ๆ
“แล้วอันนี้ล่ะ?”
ฉือเหยี่ยเองก็เพิ่งนึกขึ้นได้
เขาใช้ปลายตะเกียบแตะข้อมูลที่กรอกเต็มทั้งหน้าอย่างเป็นระเบียบ
“ใช่ ทำไมใบนี้ถึงกรอกครบตั้งแต่แรก?”
ซู่ฉือกล่าวว่า “ฉันกรอกเอง”
“ฉันรู้ว่านายกรอก”
ฉือเหยี่ยจ้องเขา
“กรอกตอนไหน?”
น้ำเสียงของซู่ฉือราบเรียบ
“ตอนที่เธอเป็นนักบิน”
“……”
มือที่กำลังพลิกเนื้อของเฉินซั่วเย่ชะงักไปชั่วขณะ
“ตอนนั้นเธอยังไม่ได้บอกว่าจะเข้าเรียนที่คุนหลุน”
“อืม”
ฉือเหยี่ยอ้าปาก
“ตอนนั้นเธอยัง—”
“เดี๋ยวก่อน”
จู้อันเหอขัดขึ้นกะทันหัน
ทั้งสามคนหันไปมองพร้อมกัน
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้สนใจนักว่าใบสมัครนี้ถูกกรอกตั้งแต่เมื่อไร
อย่างไรตอนนี้ก็ผ่านแล้ว
ต่อให้สืบว่าซู่ฉือลงมือเมื่อไร ก็ไม่ได้ช่วยให้พลังวิญญาณในร่างเธอรั่วไหลน้อยลงสักนิด
เรื่องที่สำคัญกว่านั้นคือ
“จะมีคนมารับฉันออกไปเมื่อไร?”
ซู่ฉือตอบว่า “หลังการแข่งขันจบ”
จู้อันเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย
ยังต้องรออีก
“แล้วเปิดเทอมเมื่อไร?”
ซู่ฉือตอบว่า “เปิดแล้ว”
จู้อันเหอเงยหน้าขึ้น
“?”
สายลมพัดผ่านช่องกำแพงพัง พัดทรายแดงละเอียดให้ฟุ้งขึ้นมา
สีหน้าของซู่ฉือยังคงสงบนิ่ง
“ตอนนี้ที่เธอกำลังเข้าร่วมก็คือการสอบแบ่งชั้นเรียนสำหรับนักศึกษาใหม่”
จู้อันเหอก้มมองตะเกียบในมือ
แล้วมองกระทะย่างที่ยังส่งเสียงฉ่าและมีน้ำมันเดือดปุด ๆ
ไกลออกไป ควันสงครามยังไม่จางหาย
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เธอยังเหยียบแผ่นไม้ วิ่งหนีคนไล่ตามไปทั่วสนามแข่งขัน
เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง
“ตอนนี้เลยเหรอ?”
“อืม”
“ฉันยังไม่เคยเห็นแม้แต่ประตูโรงเรียนเลยนะ”
เฉินซั่วเย่พลิกเนื้ออีกด้าน
“การแบ่งชั้นเรียนไม่ได้ดูที่ประตูโรงเรียน”
“……”
ก็มีเหตุผล
แต่ไม่มากนัก
จู้อันเหอเงียบไปสองวินาที
กลับมาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ยังไม่ทันได้เจอพ่อแม่
ยังไม่ทันได้เห็นประตูโรงเรียน
แต่มีทะเบียนนักศึกษาแล้ว
แถมการสอบแบ่งชั้นเรียนก็เริ่มไปแล้วด้วย
ประสิทธิภาพการทำงานของยุคนี้เร็วกว่าที่เธอจำได้จนเกินไปจริง ๆ
แต่เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
“สอบเสร็จแล้วเรียนพลังจิตได้ไหม?”
ซู่ฉือตอบว่า “ได้”
แววตาของจู้อันเหอแน่วแน่ขึ้นเล็กน้อย
“สอบเสร็จเมื่อไร?”