“คุณชายไป๋ อย่าดิ้นเลย ไม่มีประโยชน์หรอก~”
“เอ๊ะ ๆ ๆ ผู้ช่วยผู้กำกับหลิว ใจเย็นก่อนสิ รอผมถ่ายรูปสักสองสามรูป เก็บภาพหายากของไป๋ซือจิน รักแรกแห่งชาติของพวกเราไว้หน่อย จะได้เอาไว้ป้องกันเขาฟื้นแล้วมาเอาเรื่องพวกเรา!”
“ฮ่า ๆ ๆ ผู้กำกับเฉิน คุณรอบคอบจริง ๆ!”
เสียงดังชะมัด!
ซือจินลืมตาขึ้น ก็เห็นชายวัยกลางคนท่าทางน่ารังเกียจสองคนจ้องเขาราวกับหมาป่าหิวโซ
เขาขมวดคิ้วน้อย ๆ—
คุกเทพสวรรค์นี่ช่างเล่นตลกจริง ๆ
เมื่อครู่เพิ่งผูกมัดกับระบบและถูกส่งมาทำภารกิจในสามพันโลก
พริบตาต่อมาก็เจอเรื่องแบบนี้เข้าเสียแล้ว
เขาฝืนความคลื่นเหียนลุกขึ้นนั่ง
“พวกคุณคิดจะ...?”
ฤทธิ์ยาทำให้หางตาของเด็กหนุ่มแดงระเรื่อ
แฝงเสน่ห์เย้ายวนอย่างไร้รูปร่าง
ผู้กำกับเฉินกับผู้ช่วยผู้กำกับหลิวสบตากัน แล้วยังกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ก่อนจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น สะบัดเสื้อผ้าแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที!
แววตาซือจินหม่นลงเล็กน้อย เขาประเมินระยะห่างระหว่างตนกับทั้งสองอย่างเงียบ ๆ
สามวินาทีต่อมา เขายกเท้าขึ้น
เตะผู้กำกับเฉินจนหมดสภาพในคราวเดียว
จากนั้นหมุนตัว ปัง!
อีกหนึ่งเท้าก็ทำให้ผู้ช่วยผู้กำกับหลิวหมดสภาพเช่นกัน
“อ๊ากกกก!”
“อ๊าาาา!”
เสียงกรีดร้องแหลมสูงราวกับหมูถูกเชือดสองเสียงดังขึ้นในห้องส่วนตัวทันที
ซือจินมองทั้งคู่ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ก่อนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า
จากนั้นก็ปล่อยพลังเทพสองสายไปรัดคอทั้งคู่ บังคับให้กอดกันไว้
เขาถ่ายรูปพวกนั้นอย่างตั้งอกตั้งใจหลายภาพ
รอยยิ้มตรงมุมปากของเด็กหนุ่มลึกขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาดอกท้อแสนงามเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น
“พวกคุณสองคนขึ้นกล้องจริง ๆ พาดหัวข่าวบันเทิงพรุ่งนี้ต้องเด็ดแน่ ผมเองก็แทบรอไม่ไหวแล้ว!”
พูดจบ ซือจินก็เก็บโทรศัพท์ แล้วเดินไปหาทั้งสองอย่างสง่างาม
ชายทั้งคู่ที่ถูกพันธนาการโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่เหงื่อแตกพลั่กด้วยความกลัว พวกเขาอยากขอร้อง อยากด่าทอ
แต่ลำคอถูกพลังเทพไร้รูปร่างบีบรัดแน่น จึงเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่น้อย
ท่ามกลางสายตาหวาดผวาของทั้งคู่ ซือจินยิ้มพลางยกมือดีดนิ้ว
พลังเทพสองสายควบแน่นและหดตัวลงฉับพลัน
กร๊อบ—
คอเคล็ด
ศีรษะของทั้งสองเอียงพับ ก่อนหมดสติไป
คราวนี้ซือจินจึงค่อยเก็บพลังเทพ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องอย่างพึงพอใจ
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู เสียงเพลงอึกทึกก็กรอกเข้าหู
ที่นี่คือบาร์แห่งหนึ่ง
พูดให้ถูกคือบาร์เกย์
เพราะที่นี่ไม่มีผู้หญิง บนเวทีที่สว่างไสวด้วยแสงสี มีแต่หนุ่มน้อยหน้าตาดีเต้นอยู่เต็มไปหมด
ซือจินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย: ระบบ ที่นี่เลือกได้ดีจริง ๆ รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ชอบผู้หญิง?
ตอนนั้นเอง ระบบถึงกล้าพูดเสียงเบา
【ทะ...ท่านชอบก็ดีแล้ว】
ระบบตื่นมานานแล้ว
เดิมทีมันตั้งใจจะตอบทันทีที่ซือจินฟื้น แต่พอเห็นท่าทางที่เขาซ้อมคน ก็อดสั่นงันงกอยู่ในทะเลจิตไม่ได้
บนแดนสวรรค์ ทุกคนต่างรู้กันดีว่านักโทษหมายเลข 001 ซือจิน เคยสังหารเทพสวรรค์องค์ก่อนด้วยตัวคนเดียวเมื่อห้าร้อยปีก่อน ทั้งยังระเบิดแดนสวรรค์จนราบเป็นหน้ากลอง
หลังถูกคุมขังมาห้าร้อยปี ในที่สุดเขาก็ได้รับโอกาสมาทำภารกิจตามโลกต่าง ๆ เพื่อลดโทษ
ดังนั้นพอได้ยินว่าจะต้องมาเป็นระบบคอยกำกับดูแลเขา สำนักระบบก็ไม่มีระบบตนไหนกล้ารับงาน
สุดท้ายจึงเป่ายิ้งฉุบ แล้วส่งมันซึ่งอ่อนแอและโง่ที่สุดออกมา
ฮือ ๆ ทำไมชีวิตมันถึงขมขื่นแบบนี้นะ!
แต่เพื่อให้ทำภารกิจสำเร็จและเปลี่ยนเจ้าของได้เร็ว ๆ เจ้าระบบน้อยก็ยังรวบรวมความกล้าเปิดปาก
【ทะ...ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ผมเป็นระบบหมายเลขท้ายสุดของสำนักระบบ ร่างเดิมเป็นมนุษย์ไม้ขีดไฟ ท่านเรียกผมว่าเสี่ยวเหยาได้ครับ】
“อืม ได้”
ยังดี ๆ ท่านผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้โกรธ
เสี่ยวเหยาพูดต่อ 【ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ภารกิจของท่านคือใช้ตัวตนของเจ้าของร่างเดิมดำเนินเรื่องราวตามที่กำหนด ตอนนี้จะรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเลยไหมครับ】
“อืม ถ่ายทอดมาได้เลย” ซือจินตอบอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเดินไปทางเคาน์เตอร์บาร์พลางรับข้อมูลที่เสี่ยวเหยาถ่ายทอดมา
เจ้าของร่างเดิมในโลกนี้ชื่อไป๋ซือจิน
เขาเป็นหนุ่มน้อยจากตระกูลไป๋ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง เป็นนักศึกษาผลการเรียนดีของวิทยาลัยภาพยนตร์เมืองหลวง ทั้งที่ยังเรียนไม่จบก็ได้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง ด้วยใบหน้าซื่อบริสุทธิ์และรอยยิ้มหวาน แฟน ๆ จึงยกย่องให้เป็น “รักแรกแห่งชาติ”
แต่ช่วงเวลาแสนงดงามทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นก่อนที่พ่อของเขาจะเสียชีวิต
หลังบิดาตระกูลไป๋จากไป แม่เลี้ยงกับพี่ชายต่างมารดาก็เลิกเสแสร้งทำดีต่อเขา
พวกเขาฮุบทรัพย์สินทั้งหมดไป ทั้งยังตัดเงินสนับสนุนทุกอย่างที่ตระกูลไป๋เคยให้แก่เส้นทางนักแสดงของเจ้าของร่างเดิม
เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างเดิมหมดอำนาจ คนรอบข้างก็เผยธาตุแท้ เปลี่ยนท่าทีไปกันหมด
ผู้จัดการซ้ำเติมเขายามตกต่ำ
แฟนหนุ่มนอกใจอย่างเปิดเผย
แม้แต่ผู้กำกับสองคนในกองถ่ายก็ยังหมายปองรูปลักษณ์ของเจ้าของร่างเดิม หลอกเขามาที่นี่...
เจ้าของร่างเดิมเคยเรียนการต่อสู้มาบ้าง จึงสู้สุดชีวิตจนทำให้ผู้กำกับทั้งสองบาดเจ็บ แล้วหนีออกจากบาร์มาได้ แต่ก็ทนรับไม่ไหวเมื่อทั้งคู่ถ่ายรูปตอนเขาถูกวางยาไปเผยแพร่เสียใหญ่โต
ภาพลักษณ์ของเจ้าของร่างเดิมพังทลาย อีกทั้งไม่มีทรัพยากรสนับสนุนมากพอ สุดท้ายจึงถูกวงการบันเทิงปิดทาง
เขาไม่มีบ้านให้กลับ ทั้งยังหางานไม่ได้ ไปที่ไหนก็ถูกผู้คนรุมด่าทอ
ท้ายที่สุดก็อดตายในคืนฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ
ตายไปอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครเหลียวแล
หลังรับรู้เนื้อเรื่องจบ ซือจินก็มาถึงหน้าเคาน์เตอร์บาร์แล้ว เขาสั่งค็อกเทลหนึ่งแก้ว
พลางใช้เหล้าข่มฤทธิ์ยาที่กำลังพลุ่งพล่านในร่าง พลางคุยกับระบบ
พี่ชายของเจ้าของร่างเดิมเป็นลูกของแม่เลี้ยง ถ้าอย่างนั้นพี่ชายก็เป็นลูกนอกสมรสสินะ
【ใช่แล้วครับ!】
หึ! ซือจินหัวเราะเบา ๆ: ลูกนอกสมรสกลับเกิดก่อนลูกในสมรส พ่อของเจ้าของร่างเดิมก็ไม่ใช่คนดีอะไร
ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไม่ทิ้งพินัยกรรมไว้ แบ่งทรัพย์สินให้เจ้าของร่างเดิมบ้างล่ะ?
เสี่ยวเหยาตอบอย่างระมัดระวัง 【เพราะพ่อของเจ้าของร่างเดิมไม่สนับสนุนให้ลูกชายคบผู้ชาย เจ้าของร่างเดิมเลยทะเลาะกับครอบครัวจนแตกหักเพื่อแฟนหนุ่มไปนานแล้วครับ】
ซือจิน: แล้วพอเขาไม่มีเงิน แฟนหนุ่มก็เลยนอกใจอย่างเปิดเผยงั้นหรือ?
เสี่ยวเหยาสัมผัสได้อย่างว่องไวถึงไอสังหารเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวผู้ยิ่งใหญ่
มันกอดตัวเองแล้วขดเป็นก้อน
【ทะ...ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ท่านจะทำอะไรครับ?
เรื่องราวนี้เป็นแผนที่ผู้คุมเรือนจำเทพสวรรค์จัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถัน ท่านอย่าขัดขืนเลยนะครับ!
ภารกิจของท่านคือรับความทุกข์แทนเจ้าของร่างเดิม
ผู้คุมเรือนจำกำชับเป็นพิเศษว่า ต้องให้ท่านท่องไปในสามพันโลก ลิ้มรสความทุกข์ยากในโลกมนุษย์ให้ครบถ้วน จึงจะลดโทษได้
ถ้าท่านขัดขืน แล้วระบบหลักตรวจพบว่าพวกเราไม่ได้ดำเนินเรื่องตามที่กำหนด พวกเราจะถูกลงโทษนะครับ
ท่าน...】
เสี่ยวเหยาอ้าปาก ตั้งใจจะพูดต่อ แต่กลับพบว่าไม่ว่าจะทำอย่างไรก็เปล่งเสียงไม่ได้
ลำคอของมันถูกพลังเทพของซือจินควบคุมไว้ ต่อให้อ้าปากก็ไร้เสียง
เสี่ยวเหยาตกใจจนสติหลุด
ระบบทั้งตัวแทบจะล่ม
ไม่ใช่ว่าพลังเทพของนักโทษถูกริบไปหมดแล้วหรอกหรือ?
ทำไมคนผู้นี้ถึงยังควบคุมมันได้อีกล่ะ?!
——————
คำเตือนก่อนอ่าน: 1. พระเอกชายสองคน พระเอกชายสองคน พระเอกชายสองคน ผู้ชายสองคนรักกัน ใครหลงเข้ามา รีบออกไป! วิ่งเร็ว!
2. หนึ่งต่อหนึ่ง ทั้งคู่สะอาดทั้งกายและใจ เป็นเรื่องที่ฝ่ายรับแข็งแกร่งและทั้งคู่ต่างมีฝีมือ ซือจินของเราน่ะเก่งมาก ทั้งยังรุกเต็มเปี่ยม แต่เขาเป็นฝ่ายรับนะ! ฝ่ายรับ!! ฝ่ายรับที่แข็งแกร่ง!!!
3. ทุกคนอ่านนิยายอย่างมีความสุข อย่าก่อดราม่านะ พยายามอย่าพูดถึงนิยายเรื่องอื่นที่นี่ และอย่าไปพูดถึงซือจินในที่ของคนอื่นด้วย ต่างคนต่างอยู่ในพื้นที่ของตัวเองอย่างมีความสุขก็พอแล้วนะ! รักทุกคน