ชีหงซานเองก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศเริ่มผิดปกติ
แผ่นหลังของเขาแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อย แต่ในใจกลับไล่ทบทวนบัญชีอย่างรวดเร็ว — บรรดาเจ้าของวัสดุก่อสร้าง AAA แทบไม่มีประวัติติดต่อกับเขาโดยตรง
ปกติเวลาเจอกันก็มี “บริษัท—ฝ่ายจัดการโครงการ—ผู้ควบคุมงาน” คั่นกลางเป็นชั้น ๆ
ต่อให้สอบสวนพวกเขาจนควันออกหู แต่ถ้าพวกเขาซัดทอดมาถึงตัวเขาไม่ได้ ก็ถือเป็นเรื่องปกติ
แต่ซือเต๋อหลินไม่เหมือนกัน การติดต่อกันเกิดขึ้นจริง ทั้งการประชุมอย่างเป็นทางการ การพูดคุยลับ ๆ และการประชุมผลักดันโครงการ
กระทั่งยังมีงานเลี้ยงระหว่างการประชุม “ประสานงาน” อีกหลายครั้ง
แม้เขาจะคิดว่าตัวเองเผื่อทางหนีทีไล่ไว้แล้ว แต่คำพูดในไฟล์เสียงก็ถูกเปิดโปงต่อหน้าทุกคน เปลวไฟลามมาเลียถึงปลายรองเท้าแล้ว
เขาผุดลุกขึ้นยืนทันที ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะ “—ยาม! พาตัวทุกคนลงไป สืบสวนอย่างละเอียดเดี๋ยวนี้! แล้วซือเต๋อหลินคนนั้นก็ต้องตรวจสอบอย่างเข้มงวดด้วย!!!”
“รับทราบ!” ยามรักษาความปลอดภัยสองนายขานรับทันที ส้นเท้ากระแทกกันดัง “แกร๊ก”
นายทหารในงานประชุมลุกขึ้นยืนตาม พร้อมเปล่งเสียงสนับสนุนเป็นแถว เสียงกึกก้องไปทั่วห้อง
“ท่านผู้กำกับพูดถูก! ตรวจสอบอย่างละเอียดเดี๋ยวนี้ ห้ามปล่อยให้เงินสินบนรั่วไหลไปอีก!”
“ใช่! อายัดกระแสเงินก่อน ล็อกบัญชี ตัดเส้นทาง แล้วตามเงินสินบนกลับคืนมา!”
“พวกเดนนรกนี่ต้องชดใช้!”
“ใครกล้ายื่นมือเข้ามาแตะต้องอุตสาหกรรมทางทหาร ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหนก็ต้องจัดการ!”