“พี่จ้าน แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ผมหาคนไปจัดการให้?”
กู่เจิ้นซานมองถนนอยู่ แล้วเอ่ยขึ้นมาราวกับไม่ได้ตั้งใจ
“จัดการอะไร?”
“หลินชิงชิงไงครับ น้องสาวคุณน่ะ!!!”
กู่เจิ้นซานปรับท่านั่งขณะขับรถ ก่อนเริ่มวิเคราะห์ให้หลินจ้านฟัง
“พี่จ้านดูสิครับ ทั้งสาขาการบินและการบังคับบัญชาทางอากาศมีนักเรียนหญิงแค่สองคนเอง
ซ่งชิงฉู่คนนั้นเห็นชัดว่าไม่ถูกกับหลินชิงชิงของเรา
ตอนขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ยังกล้าพูดเหน็บแนม ถ้าวันไหนหลินชิงชิงไม่ผ่านการทดสอบของสถาบันด้วยเหตุผลบางอย่าง
แล้วถูกบังคับให้เปลี่ยนสาขา
ต่อไปเธอจะเงยหน้าอยู่ในหอพักได้ยังไงครับ?”
หลินจ้านเองก็คิดถึงเรื่องนี้แล้ว
แต่หลินจ้านทำงานอย่างมีหลักการ ใครรังแกหลินชิงชิง เขาก็จะทำให้อีกฝ่ายต้องชดใช้
การสมัครเข้าเรียนสาขานักบินต้องผ่านการทดสอบหลายอย่าง
นั่นเป็นข้อกำหนดที่เข้มงวด และคำนึงถึงความปลอดภัยในชีวิตของนักบินเองด้วย
หลินจ้านไม่มีเหตุผลอะไรที่จะเข้าไปแทรกแซง
“พี่จ้าน ผมไม่ได้หมายความว่าน้องหลินชิงชิงไม่เก่งนะครับ
แต่การทดสอบนักบินมีหลายอย่างขนาดนั้น ถ้าเกิดมีปัญหาขึ้นมาสักข้อ
ก็โทษหลินชิงชิงไม่ได้ใช่ไหมครับ”
“ไม่จำเป็น เรื่องนี้พอแค่นี้!”
หลินจ้านตัดสินใจแล้วว่า น้องสาวจะได้เข้าเรียนสาขาการบินและการบังคับบัญชาทางอากาศอย่างราบรื่นหรือไม่
ก็ต้องอาศัยความสามารถของเธอเองเท่านั้น
“ได้ครับ!”
ไม่นาน รถออฟโรดก็มาถึงฐานของเขตทหารภาคใต้
“ช่วงนี้มีความคืบหน้าใหม่ไหม?”
ช่วงนี้หลินจ้านกำลังลาพัก แต่โครงการปรับโครงสร้างเหมืองบาจิน
กลุ่มตรวจการยังคงเดินหน้าต่อไป
เป้าหมายสุดท้ายคือการนำอำนาจควบคุมเหมืองทองทั้งแห่งมาไว้ในมือขององค์กรหรือบริษัทสังกัดเขตทหารของประเทศเรา