“หัวหน้า ทางฝั่งประเทศเราบอกอีกแล้วว่าจะซื้อหุ้นของเรา!”
ขณะนี้ ภายในฐานขององค์กรติดอาวุธแห่งหนึ่งบริเวณชายแดนประเทศหนานเฟย
จอมไร้ฟันกำลังกินเนื้อจระเข้คำโต ๆ
“ซื้อหุ้น??? เงินแค่นั้นคิดจะเอาไปให้ขอทานหรือไง?
ไปบอกพวกมันว่า ไม่จ่ายสามเท่าก็ไม่ต้องคุยกัน!”
จอมไร้ฟัน อาตูร กุปตะ เป็นหัวหน้าองค์กรติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดบริเวณชายแดนตะวันตกของประเทศหนานเฟย
ชายคนนี้มีหัวการค้าดีมาก
ตอนที่คนอื่นยังเอาแต่เข่นฆ่ากัน
เขาก็ให้น้องชายผู้เป็นหัวกะทิจากวอลล์สตรีทมาดูแลการเงินขององค์กรติดอาวุธแล้ว
รวมถึงกลยุทธ์การลงทุนในอนาคตด้วย
ส่วนตัวเขาแค่ทำงานถนัดของตัวเองให้ดีก็พอ เรื่องอื่น ๆ ปล่อยให้น้องชายอย่างราเชช กุปตะจัดการได้เลย
อาตูร กุปตะเคยพูดเอาไว้ว่า
“ฉันไม่ได้มีความรู้สูงส่งอะไร แต่รู้จักเคารพคนมีความรู้!”
“หัวหน้า แต่ข่าวที่ผมเพิ่งได้รับมาคือ
บริษัทพลังงานท้องถิ่นหลายแห่ง รวมถึงบริษัทด้านทรัพยากร ต่างก็ขายหุ้นที่ถืออยู่ทิ้งไปแล้ว
แถมยังขายในราคาเดิมด้วย
เบื้องหลังเรื่องนี้อาจมีแรงผลักดันมหาศาล เราจะลองพิจารณาดูไหมครับ?”
คนที่พูดขึ้นคือมือสองขององค์กรติดอาวุธแห่งนี้
“คุณคันต์ ผมว่าคุณคิดมากไปแล้ว หมายถึงบริษัทพวกนี้ใช่ไหม?”
ราเชช กุปตะผู้เป็นน้องชายหยิบเอกสารชุดหนึ่งออกมา
แล้วยื่นให้คันต์
“ใช่ครับ คุณราเชช กุปตะ บริษัทพวกนี้มีความร่วมมือกับหน่วยงานหลายแห่งของประเทศหนานเฟย