“ได้ยินคำสั่งของผู้การแล้วใช่ไหม อย่ามัวแต่ยืนอึ้ง รีบเก็บของ ออกเดินทางเดี๋ยวนี้!”
หลาวตู้สวมเสื้อแจ็กเก็ตยุทธวิธีไปพลาง ตะโกนใส่โจวเจิ้งที่กำลังยัดข้าวของลงกระเป๋าอย่างลนลานไปพลาง
“จู่ ๆ ก็เกิดเรื่องกะทันหันขนาดนี้เลยเหรอ……” โจวเจิ้งยังมึนงงไปหมด “พวกเราจะ……ไปทำอะไรกันแน่? สืบสวนเหรอ? แต่ที่นั่นเป็นโรงพยาบาลจิตเวช ไม่ใช่เขตยึดครองของศัตรูสักหน่อย……”
“สืบสวนบ้าอะไร!” หลาวตู้โยนอุปกรณ์สื่อสารลงในกระเป๋าเป้ ก่อนหันมาจ้องเขา “ไอ้หนู เลิกเพ้อฝันเหมือนตอนเช้าได้แล้ว ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปหมดแล้ว!”
“ผู้การโมโหขนาดนี้ นี่คือภารกิจ เข้าใจไหม? ภารกิจ!”
“เข้าใจแล้ว ๆ……” โจวเจิ้งเริ่มลน รีบยัดเครื่องปลายทางข้อมูลเคลื่อนที่ลงกระเป๋า พอสะพายสายกระเป๋าขึ้นไหล่ โทรศัพท์ก็ส่งเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง
เป็นการแจ้งเตือนไลฟ์สดที่เพิ่งถูกปิดกั้นทั่วทั้งเครือข่ายเมื่อครู่นี้เอง แต่จู่ ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนใหม่เด้งขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า “บัญชีทางการของโรงพยาบาลชิงซานกำลังถ่ายทอดสด”
“???” มือของโจวเจิ้งชะงักค้างไปทันที
“เป็นอะไรไป?” หลาวตู้เห็นเขายืนนิ่งไม่ขยับ จึงถามขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว
“ผม……เรื่องเมื่อกี้เพิ่งถูกปิดกั้นไปไม่ใช่เหรอ?” โจวเจิ้งยกโทรศัพท์ขึ้น น้ำเสียงฟังดูไม่มั่นใจ “คุณรีบดูสิ……”
หลาวตู้โน้มตัวเข้ามาดู บนหน้าจอโทรศัพท์กำลังฉายห้องไลฟ์สดที่เพิ่งเปิดใหม่อย่างชัดเจน ชื่อห้องเขียนว่า “โรงพยาบาลชิงซานถ่ายทอดสดชี้แจงเหตุการณ์โดยโรงพยาบาล”