นาฬิกาในห้องบัญชาการเดิน “ติ๊ก—ติ๊ก—” ดังแสบหูเป็นพิเศษ
หลินจ้านยกข้อมือดูนาฬิกา เข็มนาทีเลยเวลาขึ้นบินมาแล้วกว่าสามสิบนาที
“กู่เจิ้นซาน” น้ำเสียงเขาเย็นเยียบแต่ไม่ได้ดัง “ติดต่อหอควบคุมการบินทันที ยืนยันหมายเลขเที่ยวบิน เส้นทางบิน พิกัดปัจจุบัน และระดับความสูง ต้องเป็นข้อมูลสด และต้องมีใบตอบรับ”
“รับทราบ!” กู่เจิ้นซานหันกลับฉับพลัน คว้าไมโครโฟนแล้วโทรตรงเข้าคลื่นสื่อสารของหอควบคุมการบิน “ที่นี่คณะกำกับตรวจสอบเขตทหารภาคใต้ ขอให้หอควบคุมการบินส่งข้อมูลแบบเรียลไทม์ของเที่ยวบินระหว่างประเทศที่ออกจากจุดจอด A06 เวลา 16:05
เที่ยวบินระหว่างประเทศ
ขอย้ำอีกครั้ง เราต้องการหมายเลขเที่ยวบิน แผนการบิน พิกัด ADS-B ระดับความสูง ทิศทาง ความเร็วภาคพื้นดิน และสถานะการส่งมอบการควบคุมเขตการบินในขณะนี้”
หัวหน้ากะของหอควบคุมการบินชะงักไปเพราะแรงกดดันจากอีกฝ่าย ก่อนจะรีบตอบกลับ “รับทราบ! กำลังรวบรวมข้อมูล… เส้นทางบินที่คาดการณ์: เขตหั่นตง—เส้นทางมหาสมุทรแปซิฟิก—เม็กซิโกซิตี้?”
“ยืนยัน” กู่เจิ้นซานกัดฟัน “ส่งพิกัดล่าสุดเข้ามาในระบบของเรา พร้อมลงชื่อในใบตอบรับ”
“เพิ่งได้รับแจ้งการส่งมอบ: ลูกเรือติดต่อกับเขตควบคุมการบินทางทะเลแล้ว และเข้าสู่น่านฟ้าสากลเรียบร้อย”
“น่านฟ้าสากล…” ลูกกระเดือกของกู่เจิ้นซานขยับขึ้นลงอย่างแรง ข้อนิ้วกระแทกขอบโต๊ะดัง “กึก”
เมื่อเซ็นรับรองแล้ว ช่องสื่อสารก็ตัดไปพร้อมเสียง “ติ๊ด”
บนจอภาพขนาดใหญ่ เครื่องบินเป็นเพียงจุดสีขาวเย็นเยียบบนท้องฟ้ายามค่ำ ค่อย ๆ เคลื่อนห่างจากพวกเขาออกไปเรื่อย ๆ