“ถึงแล้ว! นักเรียนทั้งสองลงจากรถได้เลย”
นายพันตรีหลี่เหยียบเบรก รถตู้จึงจอดลงข้างลู่วิ่งในสนามฝึก
“ท่านผู้กำกับหลี่ แล้วสัมภาระของพวกเราล่ะคะ”
สัมภาระของหลินชิงชิงกับซ่งชิงฉู่ยังอยู่ในท้ายรถ
“ไม่เป็นไร วางไว้บนรถก่อน เดี๋ยวฉันเอาไปส่งให้พวกเธอทีหลัง”
พูดจบ นายพันตรีหลี่ก็เปิดประตูคนขับแล้วลงจากรถ
“ชิงชิง ที่บอกว่าจะเอาไปส่งให้พวกเราหมายความว่ายังไง? พวกเราไม่ได้มาฝึกรวมกันหรอกเหรอ”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
หลินชิงชิงส่ายหน้า แต่เห็นว่าท่านผู้กำกับหลี่ลงจากรถไปแล้ว
จึงตบต้นขาของซ่งชิงฉู่เบา ๆ
“พวกเราก็รีบลงรถกันเถอะ!”
ทันทีที่ลงจากรถ
หลินชิงชิงกับซ่งชิงฉู่ก็เห็นว่ามีคนยืนอยู่เต็มสนามฝึกแล้ว
กะคร่าว ๆ ก็เกือบห้าสิบคนเป็นอย่างน้อย!
“โห...คนพวกนี้มาฝึกรวมกันทั้งหมดเลยเหรอ?”
ซ่งชิงฉู่เบิกตากว้างมองดู ทุกคนดูเหมือนนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งทั้งนั้น
“น่าจะใช่!”
นักเรียนคนอื่น ๆ ในสนามก็สังเกตเห็นนักเรียนหญิงสองคนอย่างหลินชิงชิงกับซ่งชิงฉู่แล้ว
นักเรียนหญิงสองคนมาปรากฏตัวในสถานที่ฝึกนักบิน
ช่างดูสะดุดตาเหลือเกิน
“ผู้หญิงสองคนนั้นเป็นใครน่ะ? มาช่วยงานสนับสนุนพวกเราเหรอ?”
“ไม่น่าใช่นะ ดูสิ พวกเธอใส่เครื่องแบบของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกองทัพ!”
“มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกองทัพ? นักเรียนจากคณะบินเหรอ? มาฝึกด้วยเหมือนกันหรือไง?”
“พี่ชาย อย่าล้อเล่นสิ ดูสนามฝึกนี่ก่อน มีนักเรียนหญิงที่ไหนกันล่ะ?