“เช็กบัญชีเหรอ???”
คุณสวีรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาฝ่ายการเงินของหวงจากโข่วทันที
“รีบตรวจเดี๋ยวนี้เลย มีเงินก้อนหนึ่งโอนมาจากเขตทหารภาคใต้หรือเปล่า!”
“ใช่ ภายในสองสามวันนี้แหละ!”
“เข้าแล้วเหรอ??? เข้าบัญชีตั้งแต่หลายชั่วโมงก่อนแล้วเหรอ?”
“แน่ใจนะ?”
คุณสวีแทบไม่อยากเชื่อคำตอบจากฝ่ายการเงิน
ตอนที่เขากำลังพาท่านหลินกับกู่เจิ้นซานไปตรวจดูอุโมงค์ลม
เงินงวดสุดท้ายก็ถูกจ่ายครบเรียบร้อยแล้ว
คุณสวีทำงานก่อสร้างมาหลายสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่เจองานซึ่งจ่ายเงินเร็วขนาดนี้
“ให้ตายเถอะ... เขตทหารภาคใต้เป็นพวกไม่ขาดเงินจริง ๆ!”
คุณสวีนึกถึงสีหน้าของหลินจ้านตอนที่พยักหน้าเมื่อครู่
ถ้าต่อจากนี้ได้งานจากเขตทหารภาคใต้อีกสักหลายโครงการ
กิจการของบริษัทก็คงมั่นคงขึ้นมาก!
.....
“ท่านหลิน ดูแค่นี้ก็เสร็จแล้วเหรอครับ?
ไม่ตรวจดูให้ละเอียดอีกหน่อยเหรอครับ?”
หลินจ้านกับกู่เจิ้นซานกลับขึ้นไปบนรถออฟโรดแล้ว
“เรื่องที่ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญ ก็ให้ผู้เชี่ยวชาญจัดการ!”
เทคโนโลยีขั้นสูงอย่างอุโมงค์ลม แค่ดูรายงานการทดลองฉบับสุดท้ายกับการวิเคราะห์ข้อมูลก็พอแล้ว!
“พี่จ้าน สมกับเป็นคนที่ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดและวางแผนได้อย่างแยบยลจริง ๆ!”
“จริงสิ... ทางมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกองทัพมีโครงการฝึกอบรมที่รออนุมัติอยู่ใช่ไหม?”
จู่ ๆ หลินจ้านก็นึกขึ้นได้
เลขานุการหานเคยรายงานเรื่องนี้ให้เขาฟังเมื่อหลายวันก่อน
คณะบินของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกองทัพยื่นขอจัดโครงการฝึกอบรมและเยี่ยมชม
โดยหวังให้นักเรียนของคณะบิน
