แต่ระบบกลับไม่พูดสิ่งที่อวี๋หวานอยากฟัง เอาแต่พร่ำพูดเรื่องไร้สาระไม่หยุด:
“อีกอย่าง หงไถเป็นบริษัทหลักทรัพย์ชั้นนำของประเทศในช่วงไม่กี่ปีมานี้เลยนะ ถ้ามองจากเงื่อนไขภายนอกแล้ว ผู้ชายคนที่สองอย่างกู้ฉือเยวียนก็ไม่ได้ด้อยไปกว่านายเลย อย่ามองข้ามเขาเชียว”
“ดูสิ นางเอกยังทำอาหารให้ผู้ชายคนที่สองได้แล้วนะ แต่เธอยังไม่เคยทำอาหารให้นายเลยสักครั้ง!”
นั่นก็เพราะเขาเติมเงินต่างหากล่ะ
ถ้านายเติมเงิน ฉันก็ทำอาหารให้นายเหมือนกัน!
อวี๋หวานกรีดร้องอยู่ในใจ
แต่หลี่อี้กลับเงียบไปชั่วขณะ
“นายพูดถูก” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันต้องพยายามต่อไปจริง ๆ”
หลี่อี้เป็นคนที่พอตัดสินใจแล้วก็ลงมือทำทันทีเสมอ
ในเมื่อบอกว่าจะพยายามต่อไป เขาก็ลงมือทำทันที อย่างแรกคือต้องทำภารกิจตรงหน้าให้สำเร็จ นั่นก็คือภารกิจให้อวี๋หวานทำอาหาร!
แต่อวี๋หวานเป็นคนทำอาหารไม่เป็นเอาเสียเลย
แค่หั่นต้นหอมออกมาเหมือนถูกหมาแทะก็ว่าแล้ว เธอยังแกะกระเทียมไม่เป็นอีกด้วย พอใช้สันมีดทุบลงไป กลีบกระเทียมก็กระเด็นกระจายไปทั่ว
พอหยิบปลากระเบนสดชื่อที่ยังมีชีวิตออกจากถุง มันก็เริ่มดิ้นพล่านทันทีที่แตะเขียง หางสะบัดดังปั้บ ๆ
อวี๋หวานฟันมีดลงไปหนึ่งที—
แต่ไม่โดน
จากนั้นปลากระเบนสดชื่อก็ฟาดเข้าหาใบหน้าของอวี๋หวานทันที
“อ๊าาาาาา—!!!”
อวี๋หวานกรีดร้องลั่น มือที่ถือมีดอยู่เหวี่ยงมันปลิวออกไปทันที
มีดทำครัวหมุนคว้างกลางอากาศสองรอบ ก่อนวาดเป็นเส้นโค้งวาววับ แล้วตกกระทบพื้นกระเบื้องดังเคร้ง ปลายมีดห่างจากนิ้วเท้าของเธอแค่สามเซนติเมตร
อวี๋หวานไม่มีเวลาสนใจเรื่องพวกนั้น วิ่งวนไปทั่วครัวพร้อมกรีดร้องไปด้วย