อวี๋หวานยืนนิ่งงันอยู่กับที่ คำพูดของระบบเมื่อครู่ยังวนซ้ำอยู่ในหัว
โลกเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา พฤติกรรมเปลี่ยน นิสัยเปลี่ยน การตัดสินใจก็เปลี่ยน ทุกการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ล้วนแตกแขนงเป็นเส้นทางใหม่ มุ่งไปสู่ทิศทางที่ไม่เคยมีมาก่อน
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงคำพูดที่อาจารย์ที่ปรึกษาเคยบอกไว้
【สิ่งเดียวในโลกนี้ที่ไม่เปลี่ยนแปลง ก็คือ “การเปลี่ยนแปลง”】
ตอนนั้นเธอไม่ค่อยเข้าใจ รู้สึกแค่ว่าเป็นคำคมสร้างภาพให้ดูสูงส่ง
แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว
และไม่จำเป็นต้องกลัวอีกต่อไป
อวี๋หวานเผยรอยยิ้มอย่างโล่งใจ
จากนั้นเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าจึงกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง
“แล้วซูหนานจือล่ะ? ร่างของเธอถูกผู้ทะลุมิติเข้ามาในหนังสือยึดครองไปแล้ว เราจะปล่อยไว้ไม่ดูแลไม่ได้ใช่ไหม?”
หลี่อี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ตอนเพิ่งผูกกับระบบใหม่ ๆ ฉันไปห้องทดลองบ่อยมาก เพื่อสแกนสมอง”
อวี๋หวานจำเรื่องนี้ได้
“ฉันสแกนอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็พบคลื่นความถี่หนึ่งที่แตกต่างจากสมองมนุษย์อย่างสิ้นเชิง”
พอหลี่อี้พูดจบ ระบบก็ระเบิดเสียงขึ้นมาในหัวเขาทันที
【โฮสต์! คุณค้นพบตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมฉันไม่รู้เลย?】
“เรื่องที่เธอไม่รู้ยังมีอีกเยอะ” หลี่อี้พูดเสียงเรียบ ตอนนั้นเขารู้สึกว่าระบบไม่ได้มีเจตนาร้าย จึงไม่ได้ค้นคว้าต่อ
【…………】
อวี๋หวานแทบจะสัมผัสได้ว่าระบบกำลังสั่นกลัว
“ที่คุณหมายถึงคือ” เธอลองถามหยั่งเชิง “ผู้ทะลุมิติเข้ามาในหนังสือยึดครองร่างของซูหนานจือผ่านคลื่นความถี่บางอย่างเหมือนกันเหรอ?”