เมื่อได้ยินว่าพบร่องรอยหมูป่า ดวงตารูปเมล็ดซิ่งของเจียงเซี่ยก็เป็นประกายขึ้นมา
ทั้งสองเดินตามรอยเท้าหมูป่าไปข้างหน้า ไม่นานก็ได้ยินเสียงครางเบา ๆ ดังแว่วมา
“นี่เป็นเสียงร้องของหมูป่า” ฉินอวิ๋นไห่ได้ยินเสียงก็เร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไป เจียงเซี่ยรีบตามไปอย่างระมัดระวัง
ไม่นาน หมูป่าสามตัวก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทั้งคู่
ในเวลาเดียวกัน หมูป่าก็พบฉินอวิ๋นไห่กับเจียงเซี่ยเช่นกัน
ทั้งสองยังไม่ทันได้พูดอะไร หมูป่าตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาแล้ว
ต่อมา หมูป่าอีกสองตัวก็สัมผัสได้ว่ามีคนอยู่ หลังจากตัวแรกพุ่งออกไปไม่ถึงหนึ่งนาที พวกมันก็พุ่งเข้าใส่ฉินอวิ๋นไห่ที่อยู่หน้าสุดอย่างดุดัน
เมื่อเห็นหมูป่าพุ่งเข้ามา ฉินอวิ๋นไห่ก็คิดจะปกป้องเจียงเซี่ยตามสัญชาตญาณ แต่กลับได้ยินเจียงเซี่ยพูดว่า “ฉันไปกับเธอด้วย”
พูดจบ เธอก็ไม่สนใจว่าฉินอวิ๋นไห่จะมีปฏิกิริยาอย่างไร รีบพุ่งออกไปก่อนทันที
ปัง!
เจียงเซี่ยกำหมัดแน่น ชกลงบนหัวหมูป่าตัวแรก
หมูป่าที่พุ่งเข้ามาอย่างดุดันรู้สึกมึนงงไปหมด มันแยกเขี้ยวออกมา พยายามจะกัดมือของเจียงเซี่ย
ตอนฉินอวิ๋นไห่พุ่งเข้ามา เขาก็เห็นภาพนี้พอดี รูม่านตาหดวูบ ก่อนจะรีบพุ่งเข้าไป
แต่พอเขาไปถึง เจียงเซี่ยก็ชกหมัดที่สองลงบนหัวหมูป่า เลือดกับสมองกระเซ็นออกมาทันที
หมูป่าสองตัวที่อยู่ด้านหลังเห็นภาพนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่เจียงเซี่ย
ฉินอวิ๋นไห่รีบลงมือกับหมูป่า ส่วนเจียงเซี่ยกระโดดเข้าไป ทั้งคู่แบ่งกันคนละตัว ก่อนกำหมัดชกลงบนหัวหมูป่า