“พวกเธอ ปัญญาชนหน้าใหม่ ทำอะไรกันอยู่ รีบขึ้นรถเร็วเข้า มายืนขวางตรงนี้ทำไม”
ป้าหลายคนที่เดินตามมาทีหลังเห็นปัญญาชนหน้าใหม่ทั้งหกคนยืนเรียงกันอยู่ไม่ไกลจากรถวัว จนคนด้านหลังเดินต่อไม่ได้
พวกเธอจึงถูกป้าหลายคนตำหนิเสียยกใหญ่ ทำให้คนที่สีหน้าก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้วพลอยกระอักกระอ่วนขึ้นมาอีก
ปัญญาชนหน้าใหม่รีบร้อนขึ้นรถวัว ส่วนป้าคนอื่น ๆ ก็ขึ้นตามมา จากนั้นสายตาก็กวาดไปมารอบตัวปัญญาชนหน้าใหม่ทั้งหลายราวกับลำแสงจากไฟฉาย
สุดท้ายสายตาทั้งหมดก็หยุดอยู่ที่เจียงเซี่ย
“เธอคือปัญญาชนเจียงเซี่ยที่เพิ่งมาถึงเมื่อวานใช่ไหม” ป้าคนหนึ่งมองเจียงเซี่ยพลางถาม
เจียงเซี่ยเหลือบมองอีกฝ่าย แต่ไม่ได้พูดอะไร เพียงพยักหน้าแล้วก็เงียบไป
ท่าทีเย็นชาอย่างยิ่งทำให้ป้าคนที่ถามชะงักไปครู่หนึ่ง
เห็นเจียงเซี่ยไม่สนใจจะคุยด้วย ป้าคนนั้นจึงเปลี่ยนความสนใจไปยังปัญญาชนหน้าใหม่คนอื่น ๆ แล้วเริ่มซักถาม
อีกหลายคนไม่มีความมั่นใจพอจะวางท่าเย็นชาเหมือนเจียงเซี่ย ได้แต่ฝืนความรำคาญคุยกับป้าทั้งหลาย
คุยกันคนละประโยคสองประโยค รถก็เดินทางมาถึงตัวอำเภอ
วันนี้พวกเขาต้องมาซื้อข้าวของ ถ้าไปที่ตำบล ของที่มีขายจะไม่ครบ
จากกองผลิตไปตำบลใกล้กว่ามาตัวอำเภอเกือบครึ่งหนึ่ง ปกติถ้าจะซื้อของใช้จำเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ ซื้อที่ตำบลก็พอ
แต่พวกปัญญาชนหน้าใหม่ต้องซื้อข้าวของให้ครบครัน มาตัวอำเภอจึงสะดวกกว่า
“บ่ายสามโมงมารอพวกเธอที่นี่ ถ้าเลยเวลา ฉันจะกลับก่อน” ลุงพานกำชับคนกลุ่มหนึ่งที่ลงจากรถวัว