โจวเจี้ยนเย่รู้ว่าเจียงเซี่ยไม่ชอบทำงานไร่นา ไม่อย่างนั้นคงไม่เลือกไปตัดหญ้าเลี้ยงหมู
ที่จริงไม่มีใครอยากทำงานไร่นาหรอก เพียงแต่สมาชิกที่ดินร่วมอย่างพวกเขา ถ้าไม่ทำงานก็ต้องอดตาย
ปัญญาชนเจียงไม่จำเป็นต้องพึ่งคะแนนแรงงานเพียงน้อยนิดเพื่อเลี้ยงชีพ โจวเจี้ยนเย่จึงยินดีจัดงานที่เบาหน่อยให้เธอ เพียงแต่คะแนนแรงงานจะน้อยหน่อยเท่านั้น
“เธอไปแบ่งต้นกล้าข้าว แล้วมัดให้เรียบร้อยก็ได้ งานนี้คะแนนแรงงานต่ำที่สุด วันหนึ่งได้แค่สองคะแนนแรงงาน” โจวเจี้ยนเย่คิดว่างานอื่นได้คะแนนแรงงานสูงกว่า เขาจะแบ่งงานเหล่านั้นให้คนอื่น
อีกอย่าง ทีมย่อยที่ 10 ก็ได้คะแนนแรงงานน้อยอยู่แล้ว ถ้าได้เพิ่มอีกคะแนน คนอื่น ๆ ก็ยินดี
พอรู้ว่าเจียงเซี่ยจะมามัดต้นกล้าข้าว ทุกคนก็ยินดีมอบงานที่ได้คะแนนแรงงานน้อยที่สุดนี้ให้เธอ
เจียงเซี่ยเดินตามคนของทีมย่อยที่ 10 ไปยังแปลงนา
ต้นกล้าข้าวเพาะเตรียมไว้ก่อนแล้ว จากนั้นจึงให้สมาชิกที่ดินร่วมย้ายไปปลูก
เจียงเซี่ยรับหน้าที่แบ่งต้นกล้าข้าวแล้วมัดเป็นมัด ๆ จากนั้นสมาชิกที่ดินร่วมคนอื่นก็จะมาแบกมัดต้นกล้าที่แบ่งและมัดเรียบร้อยไปให้คนปักดำในนา
โจวเจี้ยนเย่ หัวหน้าทีมย่อยที่ 10 พาสมาชิกในทีมมาถึงแปลงที่เพาะต้นกล้าข้าวไว้
เจียงเซี่ยมองดูแล้วพบว่ามีแต่คนแก่กับหญิงตั้งครรภ์
“ปัญญาชนเจียง มาทางนี้สิ ฉันจะสอนวิธีมัดต้นกล้าข้าวให้ก่อน” โจวเจี้ยนเย่เป็นหัวหน้าทีม จึงต้องรับผิดชอบสอนคนที่ทำไม่เป็น หากตัวเองไม่ว่าง ก็จะมอบหมายให้คนในทีมสอนแทน
แต่พอโจวเจี้ยนเย่มองดูคนที่อยู่ในแปลงตอนนี้ ก็เห็นแต่พวกป้า ๆ ปากมาก หาคนที่คุยง่ายสักคนยังไม่เจอ เขาจึงสอนเองเสียเลย