ฉินชิงหลีตามเจียงชิวเหย่อออกไปดูห้องน้ำที่เขาเพิ่งสร้างใหม่
ห้องน้ำถูกเขาสร้างอย่างสะอาดสะอ้าน ก่อด้วยอิฐแดงปิดมิดชิด แม้หน้าหนาวก็ไม่หนาว
เขากลัวห้องน้ำจะมีกลิ่นแล้วทำให้ฉินชิงหลีเหม็น ยังเจาะหน้าต่างเล็กไว้ระบายอากาศโดยเฉพาะ หน้าร้อนก็ไม่ร้อน
คิดอย่างรอบคอบถี่ถ้วน ทำงานทั้งเร็วทั้งละเอียด ทำเอาฉินชิงหลีตกตะลึงหนักมาก
“วันเดียวเจ้าก็สร้างเสร็จแล้วเหรอ?”
ฉินชิงหลีอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองเขา รู้สึกประหลาดใจ
นางไม่เคยสร้างห้องน้ำมาก่อน แต่ก็รู้อยู่บ้างว่างานนี้ปกติวันเดียวไม่เสร็จ ต่อให้เสร็จก็ไม่อาจละเอียดเท่าที่เจียงชิวเหย่อทำ
เจียงชิวเหย่อเท้าเอว ยืนตัวตรงอย่างสง่างาม ได้ยินดังนั้นก็ยกมุมปากขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ยิ้มอย่างโอ้อวด
“นี่มีอะไรเป็นไปไม่ได้? เจ้าอย่าดูถูกชายของเจ้าสิ ข้าก่อนย้ายมาเกาะก็เคยปฏิบัติภารกิจเสี่ยงตายในหน่วยรบพิเศษมาก่อน บางทีเจอฝนตกหนักน้ำพัดสะพานขาด ก็ต้องสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเองเฉพาะหน้า”
“อยู่ในกองทัพเป็นทหารต้องคล่องแคล่วและทำเป็น ทำอะไรชักช้าในสนามรบเผลอนิดเดียวอาจตายได้จริงๆ”
“แน่นอน ข้าพูดนี่ไม่ได้มีเจตนาอื่น แค่อยากบอกเจ้าว่า ชายของเจ้าน่ะเก่งนัก ต่อไปเจ้าต้องการอะไรก็บอกมาตรงๆ อย่ากลัวลำบาก ขอแค่เจ้าเอ่ยปาก ข้ารับรองจะทำให้เจ้าหมด”
ฉินชิงหลีเห็นเขาดูมั่นใจและสำอางใจเช่นนั้น จิตใจก็ไหวหวั่น อดไม่ได้ที่อยากจะแกล้งเขาสักหน่อย
“งั้นข้าอยากได้ดาวบนฟ้า เจ้าเด็ดให้ข้าได้ไหม?”