"เขาชื่อเจียงชิวเหย่อ ก็เป็นทหารเหมือนกัน ประจำการอยู่บนเกาะตรงข้ามนี่เอง"
ฉีอวิ๋นจ้านได้ยินดังนั้นก็ลืมตากว้างด้วยความประหลาดใจ ราวกับไม่อยากเชื่อ "เจียงชิวเหย่อ? ผู้บังคับการเจียงแห่งกรมหนึ่งน่ะหรือ?!"
"ชิงหลี ผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยคือเขาหรือเปล่า?"
ฉินชิงหลีกะพริบตาปริบ ๆ ถามว่า "พี่ฉีรู้จักเขาด้วยหรือคะ?"
พอถามจบฉินชิงหลีก็นึกเสียใจ ถามออกไปก็เกินจำเป็น
ต่างก็ประจำการในเขตทหารของเมืองชายทะเลนี้เหมือนกัน คนหนึ่งเป็นผู้บังคับกองพัน อีกคนเป็นรองผู้บังคับกองพัน ถึงหน่วยจะอยู่คนละที่ แต่จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่รู้จักกัน
ฉีอวิ๋นจ้านขมวดคิ้วน้อย ๆ สีหน้ากลายเป็นคาดเดายาก "ไม่ใช่แค่รู้จัก..."
ฉีอวิ๋นจ้านนึกอะไรขึ้นมาได้ไม่รู้ ใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนที่เคยดูสุภาพกลับเคร่งขรึมจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ
เขาก้มลงมองพิจารณาฉินชิงหลีอย่างละเอียด ราวกับจะตรวจดูว่าเธอบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม
"ชิงหลี คนที่เธอแต่งงานด้วย... เจียงชิวเหย่อ เธออาจไม่ค่อยรู้จักเขาดีนัก"
"แต่ท่าทีของเขาต่อสหายหญิงไม่เป็นมิตรน่ะ โด่งดังไปทั้งเขตทหารเชียวนะ ผู้ชายหยาบช้าที่หน้าตาดุร้ายน่ากลัวอย่างเขา จะดูแลเธอให้ดีได้อย่างไรกัน?"
"เขาหน้าตาดุจัง นิสัยก็ไม่ดี มองยังไงก็เหมือนพวกชอบทำร้ายร่างกายคนในครอบครัว ชิงหลี ดูสิเธอแขนขาเล็กเรียว ผมยังกลัวเลยว่าเธอ... เฮ้อ ช่างเถอะ ผมก็ไม่ควรพูดมาก เอาแต่เป็นห่วงว่าเธอจะลำบากใจหากอยู่กับเขา"
ดูออกว่าฉีอวิ๋นจ้านเป็นห่วงน้องสาวคนนี้จริง ๆ อดไม่ได้ที่จะแนะนำ
"ชิงหลี ถ้าเขาทำไม่ดีกับเธอ หรือรังแกเธอ เธอก็..."
"ก็อะไร?"
ทันใดนั้น
เสียงดุดันคุ้นหูดังขึ้นกะทันหัน ขัดจังหวะความห่วงใยที่พร่ำไม่หยุดของฉีอวิ๋นจ้าน
ฉินชิงหลีและฉีอวิ๋นจ้านสะดุ้งพร้อมกัน สองคนหันกลับไปมองต้นเสียง ก็เห็นว่าไม่รู้ว่าเจียงชิวเหย่อไปซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าเสร็จตั้งแต่เมื่อไร ใบหน้าหล่อเข้มคล้ำปรากฏอยู่ข้างหลังพวกเขาพร้อมสีหน้าบึ้งตึง
เดิมทีเจียงชิวเหย่อก็หน้าตาดุดันอยู่แล้ว อีกทั้งผิวกายยังดำกร้านเพราะฝึกหนักกลางแดดบนเกาะตลอดปี