แท้จริงแล้วนางกับเฉินฉางอานหาได้มีเรื่องบาดหมางกันไม่ อย่างน้อยก็เคยมีกรอบพิธีหมั้นหมายระหว่างกันมาก่อน
แต่เมื่อเรื่องราวเดินมาถึงจุดนี้ กลับกลายเป็นฝันร้ายในใจของนางไปเสียแล้ว
นางไม่อาจยอมรับได้ว่าตนเลือกผิด!
ดังนั้น ความรู้สึกผิดที่มีต่อเฉินฉางอาน จึงแปรเปลี่ยนจากความไม่ยอมแพ้ กลายเป็นความเคียดแค้นในปัจจุบัน!
ทุกคนต่างรอชมความอับอายของนาง นางก็อยากพิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่า การเลือกของนางไม่ได้ผิด เฉินฉางอานต่างหากที่เป็นตัวตลก!
ดังนั้น กู้ชิงเฉิงและกู้ชิงซาน จึงพาผู้อาวุโสตระกูลสองสามคน รีบออกจากจวนไปอย่างเร่งด่วน
...........
อีกด้านหนึ่ง เฉินฉางอานหลังผ่านการฝึกตนมาในช่วงเวลานี้ ระดับการบำเพ็ญของเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างน่าสะพรึง ถึงขั้นเทียนอู่ขั้นเก้าแล้ว!
"ฮืด..."
เฉินฉางอานผ่อนลมหายใจแผ่วเบา แล้วมองไปยังนอกประตู พลางเอ่ย "เข้ามา"
บ่าวรับใช้ที่รออยู่หน้าประตูมานาน รีบผลักประตูเข้ามา พร้อมกับยกอาหารอันโอชะเข้ามาด้วย
"คุณชายน้อย องค์หญิงหมิงเยว่เสด็จมา พระนางตรัสว่าอาการประชวรของฮ่องเต้ทรุดหนักลง ทรงประสงค์ให้ท่านและท่านห้าของเราเข้าวังไปช่วยตรวจดูอาการ และพระนางยังทรงนำของกำนัลมากมายมาด้วย"
ว่าจบ เขาก็วางวงแหวนมิติวงหนึ่งลงบนโต๊ะ
เฉินฉางอานหรี่ตามอง
สำหรับทรัพยากรแล้ว ตอนนี้เขากระหายเป็นที่สุด
เพราะตราบใดที่มีทรัพยากร การเลื่อนขั้นของเขาก็ง่ายดายราวกับการดื่มน้ำ
"ท่านห้ายอมเข้าวังหรือไม่?" เฉินฉางอานมองวงแหวนมิติบนโต๊ะ พลางเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ ขณะกำลังกินของ
"ท่านห้ารับสั่งไว้ ให้คุณชายน้อยเป็นผู้ไป และนี่คือแผ่นหยกที่ท่านห้ามอบให้"
บ่าวรับใช้ว่าพลางส่งหยกทรงยาวสีขาวชิ้นหนึ่งให้เฉินฉางอาน ภายในสามารถบันทึกข้อความได้