"พี่ฉางอาน ท่านเข้าใจพระเชษฐาของข้าผิดหรือไม่?"
จีหมิงเยว่เดินออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและสงสัย "พระเชษฐาของข้าทรงปฏิบัติต่อท่านเหมือนพี่น้องร่วมสาบาน เรียกท่านว่าพี่น้องเสมอ เหตุใดพระองค์จึงทำร้ายท่าน?"
นางมองจีชางไห่ "พระเชษฐา พระองค์ตรัสเถิด การหายตัวไปของพี่ฉางอาน และสายเลือดที่ถูกช่วงชิง ไม่อาจเป็นฝีมือพระองค์ได้!"
เฉินฉางอานไม่ได้พูดอะไร
จีชางไห่ก็ยิ่งเงียบงัน!
บรรยากาศกดดันถึงขีดสุด แทบทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก!
ส่วนองค์ชายรัชทายาทจีชางซาน กลับมีสีหน้าเย้ยหยัน ภายในใจโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก
จีชางไห่เป็นอัจฉริยะเกินไป จนทำให้ตำแหน่งรัชทายาทของตนสั่นคลอน!
แถมยังเรียกเฉินฉางอานว่าพี่น้อง ทำให้ตนขาดความรู้สึกปลอดภัย!
บัดนี้...
สถานการณ์เช่นนี้คือสิ่งที่เขาปรารถนาจะเห็น!
ในลานประลอง เรื่องราวพลิกผันครั้งแล้วครั้งเล่า!
ทำให้เหล่าศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนตกตะลึง ใจเต้นระส่ำ
แต่บุตรหลานตระกูลเฉินต่างมององค์ชายรองด้วยสายตาดุดัน!
หากคุณชายน้อยของพวกเขาถูกองค์ชายรองทำร้าย พวกเขาย่อมเป็นผู้ที่โกรธแค้นที่สุด!
......
......
ณ มุมหนึ่ง
ท่านอาจารย์ใหญ่ต้วนมู่จั้งเย็นยะเยือกไปทั้งร่าง
เพราะท่านสองแห่งตระกูลเฉินที่อยู่ข้าง ๆ ได้แผ่ไอสังหารปกคลุมเขาแล้ว
ในใจเขาเสียใจอย่างยิ่ง ราวกับมีม้าพันตัววิ่งกรู!
"องค์ชายรอง องค์ชายรอง เหตุใดจึงโง่นัก ทั้งที่สัมพันธ์กับคุณชายน้อยแห่งตระกูลเฉินดีถึงเพียงนี้ กลับทำเรื่องโง่เขลา?!"
"ในสถานการณ์นี้ มีหนทางเดียวคือสังเวยองค์ชายรอง เพื่อระงับความโกรธแค้นของตระกูลเฉิน..."