"ย่อมเป็นเช่นนั้น เขาคือพี่ชายของข้า จะให้ข้าละทิ้งความหวังที่เขามีต่อข้าได้อย่างไร!"
เฉินเสวียนกำจี้เครื่องรางในมือแน่น ตั้งมั่นในใจ!
"เหอะๆ เจ้านี่ หากก่อนหน้านี้เจ้าถูกทุบจนแทบตายยังไม่ยอมให้ข้าเลือกเจ้าเป็นนาย วันนี้เพื่อช่วยพี่ชายของเจ้าให้พ้นวิกฤต เจ้ากลับยินยอมเสียแล้วหรือ?"
จากภายในจี้รูปหอคอย เสียงหญิงสาวที่แฝงนัยเย้ยหยันดังออกมา
"อืม พี่ชายของข้าทำให้ตระกูลแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่พอใจ มาบัดนี้ยังต้องมาเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ต้าโจวอีก... สิ่งที่ข้าพอจะทำได้ ก็เพียงทำให้เขาไร้กังวลเบื้องหลังเท่านั้น!"
เฉินเสวียนกล่าว พลางแววตาแสดงความเด็ดเดี่ยว ก่อนจะพลิกกายหายไปในความมืดมิดแห่งรัตติกาล
......
เมื่อเฉินฉางอานกลับมายังห้องพักของตน ก็เริ่มบำเพ็ญเพียรทันที ใช้โลงเทพทมิฬหลอมละลายศิลาทิพย์ เพื่อดูดซับพลังวิญญาณภายในศิลาทิพย์เข้ามา
นี่คือสิ่งที่ทำให้ผู้คนอิจฉาริษยาเป็นอย่างยิ่ง!
คนทั่วไปเวลาบำเพ็ญ ล้วนใช้ตำราพิชัยยุทธ์นำพลังวิญญาณในศิลาทิพย์ หล่อเลี้ยงลงสู่ตันเถียนภายในร่างกาย
กระบวนการเช่นนี้เชื่องช้ายิ่ง สิ้นเปลืองเวลา อีกทั้งพลังที่สูญเสียไปก็มหาศาล!
แต่เฉินฉางอานไม่เหมือนใคร เพียงเขานำศิลาทิพย์ใส่ลงไปในโลงเทพทมิฬ ก็จะได้มาซึ่งพลังต้นธาตุและพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ยิ่งยวด!
จากนั้นเขาก็กลืนกินพลังวิญญาณเหล่านี้ หล่อเลี้ยงสู่ตันเถียนของตน และทั่วเส้นลมปราณในกาย หลอมกลั่นหล่อหลอมร่างกายของตน
เพียงเท่านี้ เมื่อเวลาผ่านไปสามวัน ระดับการบำเพ็ญของเขาก็ได้รุดหน้าอย่างน่าตกตะลึง ก้าวเข้าสู่ขั้นเทียนอู่ระดับแปด!
"ศิลาทิพย์หลายหมื่นก้อน ข้ามาตั้งได้เพียงระดับเดียวเท่านั้นหรือ!"
