"คุณหนูสี่ ข้าได้ยินว่าบิดาของท่านคิดจะส่งท่านไปเป็นอนุภรรยาของท่านผู้ว่ากง...ท่านอย่าเพิ่งตกใจไป ขอรอข้าไม่กี่เดือนเถิด พอข้าหมั้นหมายกับหญิงสาวตระกูลดีได้แล้ว ข้าจะให้มารดาของข้าไปสู่ขอท่านมาเป็นอนุภรรยาของข้า...ข้าชอบท่าน..."
เซี่ยจ้าวถังรู้สึกร้อนแล้วหนาวทั่วกาย รู้สึกว่าตนจมอยู่ในความมืดมิดหนาทึบไม่อาจตื่นขึ้นได้ วีหวิวของผึ้งและเสียงอื้ออึงวุ่นวายมากมายก้องอยู่รอบหู
"ลูกสาวอนุภรรยาก็ควรรู้จักที่ต่ำที่สูงของตัวเอง เจ้าเกิดมาก็มีแต่ชะตากรรมเป็นอนุภรรยา ยังกล้ามาแย่งคุณชายสวี่กับข้าอีก เจ้าสมควรตาย..."
"น้อง...อย่าเป็นอนุภรรยา...อย่าเป็นเหมือนพี่..."
ในความมึนงง เซี่ยจ้าวถังเห็นใบหน้าที่เปรอะเลือดไหลทะลักเข้ามาใกล้ตน ตรงรอยแผลเน่าเปื่อยยังมีเลือดน้ำเหลืองซึมออกมา พร้อมกลิ่นเหม็นน่าสะอิดสะเอียน...
นางยื่นมือเข้ามาหานาง มือนั้นคว้าคอของเซี่ยจ้าวถังไว้ ปากที่แหลกสลายส่งเสียงแหบพร่าเป็นเสี่ยงๆ
"น้อง...พี่เจ็บปวดนัก...เจ้าช่วยพี่ให้หลุดพ้นเถิด..."
เซี่ยจ้าวถังรู้สึกว่าอากาศในปอดถูกบีบเค้นออกทีละน้อย ต่อหน้ากระจ่างเป็นดาวดวงน้อยๆ มากมายระเบิดออก
ภาพมากมายนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาพร้อมกับความหายใจไม่ออกถึงขีดสุด นางรู้สึกว่าโลกกำลังหมุนวน กำลังพังทลาย...
"เซี่ยจ้าวถัง!"
เสียงตวาดก้องกังวาน ดุจสายฟ้าฟาดผ่าความมืดมัวให้แยกออก
เซี่ยจ้าวถังเบิกตากว้างขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดุจคนจมน้ำที่ได้โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาได้ อกของนางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง หายใจเข้าออกเฮือกใหญ่ๆ
ภาพที่เห็นในความฝันนั้น เป็นฝันร้าย หรือว่าตนเคยประสบพบเจอมาจริงๆ กันแน่?
เซี่ยจ้าวถังยังไม่ทันหายตื่นตระหนก ก็เห็นใบหน้าหนึ่งตรงหน้า ใบหน้านั้นเปื้อนน้ำตา ดั่งดอกแพร์ที่โรยไปกับฝน ชวนให้คนสงสารยิ่งนัก
"ถังเอ๋อร์ เจ้าตื่นเสียที! ถังเอ๋อร์ เจ้าทำให้แม่เกือบหัวใจวายตาย...แม่คิดว่า...คิดว่าคราวนี้คงต้องเห็นเจ้าจากไปก่อนคนแก่เสียแล้ว..."
หญิงงามสะอื้นไห้พลางกำมือของเซี่ยจ้าวถังแน่น
เซี่ยจ้าวถังมองนางอย่างจนใจ หญิงงามผู้นี้เกล้าผมเป็นมวย สวมเสื้อคลุมสีบัวโรย ปิดทับด้วยชุดกระโปรงลายกล้วยไม้เก่าแก่ดูคลาสสิก...
ความเจ็บปวดทั่วเรือนกายและข้าวของเครื่องใช้ในห้องเหล่านี้บอกนางว่า...นางข้ามเวลามาจริงๆ!
เข้ามาเป็นเซี่ยจ้าวถัง ลูกสาวอนุภรรยาของตระกูลเซี่ย ที่ในความมืดมัวนั้นเห็นว่า ถูกพี่สาวคนโตวางแผน ถูกฝูงผึ้งไล่ต่อยจนตาย!
หญิงงามผู้นั่งอยู่ข้างเตียงนี้คืออนุภรรยาของเซี่ยเจียงหวย ขุนนางกรมคลังชั้นรอง แซ่เสิน เป็นมารดาของร่างเดิมของนาง
ตามเหตุผลแล้ว การได้มีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง เซี่ยจ้าวถังนับว่าได้กำไรแล้ว แต่ทว่า นางกลับไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปเลย เทพเจ้าแห่งการข้ามเวลาทำไมถึงได้มีพระเมตตามาแผดดูแลนาง ปล่อยให้นางเข้ามาอยู่ในร่างของสาวน้อยผู้มีนามเหมือนตนผู้นี้เล่า?
ชาติที่แล้ว พ่อแม่ของเซี่ยจ้าวถังตายจากไปทั้งคู่ นางเติบโตในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าตั้งแต่เล็ก เรียนจบชั้นมัธยมต้นก็ต้องพึ่งตนเอง ทำงานเป็นเด็กฝึกหัดในร้านยาแห่งหนึ่งของตระกูลเจียง ศึกษาวิชาแพทย์กับคุณปู่เจียง หมอแผนจีนชรา
พอแต่งงานกับเจียงเฉียว คุณปู่เจียงยิ่งทอดสายตามองว่านางมีพรสวรรค์ ปฏิบัติต่อนางดั่งคนในครอบครัว ส่งต่อวิชาแพทย์ทั้งหมดที่มีให้แก่นาง
ตอนคุณปู่เจียงจากไป เซี่ยจ้าวถังก็สามารถเปิดคลินิกของตัวเองได้แล้ว อีกทั้งนางใฝ่เรียนรู้ ขยันค้นคว้า ไม่กี่ปีก็สร้างชื่อเสียงในวงการแพทย์แผนจีนแถบนั้นได้
และนางกับเจียงเฉียวยังมีลูกสาวตัวน้อยที่น่ารักน่าเอ็นดูอีกคนหนึ่งชื่อเทียนเทียน!
คิดถึงเทียนเทียน เซี่ยจ้าวถังก็รู้สึกเสียใจสุดจะประมาณ
หากนางตัดสินใจพาเทียนเทียนจากไปอย่างเด็ดขาดตั้งแต่ตอนที่สามีเจียงเฉียวเปลี่ยนใจและยื่นเรื่องหย่าร้างครั้งแรก
แทนที่จะละโมบอยากให้เทียนเทียนได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์ เทียนเทียนก็คงไม่ถูกเจียงเฉียวผลักให้ไปอยู่ใต้ล้อรถจนตายอย่างน่าเวทนาในตอนที่ทั้งสองทะเลาะกัน...
"เซี่ยจ้าวถัง ผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว เจ้ายังไม่สำนึกอีกหรือ?"
เสียงแหลมใสปนกับความแหบพร่าที่เป็นธรรมชาติของวัยเปลี่ยนเสียง ได้ขัดจังหวะความคิดของเซี่ยจ้าวถัง
ความโมโหในน้ำเสียงทำให้เซี่ยจ้าวถังหันไปมอง ก็เห็นเด็กหนุ่มอายุราวสิบขวบคนหนึ่งจ้องตนมาด้วยสายตาเดือดดาล
เขามีดวงตากลมใสแจ๋ว โครงร่างยังไม่ทอดยาว แต่งกายด้วยชุดยาวสีเขียวซีด ยิ่งทำให้ใบหน้าดูขาวผ่อง
ใบหน้าเล็กๆ ที่ตึงเครียดนั้นแฝงไปด้วยความสุขุมที่ดูไม่สมกับวัยของเขาอยู่บ้าง
"เซี่ยจ้าวถัง แต่ก่อนข้าเตือนเจ้าแล้วว่าอย่าเข้าไปใกล้พวกคุณพี่ใหญ่ คุณพี่สาม ในที่ที่มีผู้มีเกียรติมาก แต่เจ้าไม่ฟังคำเตือน เพื่อของกินหนึ่งคำ ก็ทิ้งคำพูดของข้าไว้ข้างหลัง คราวนี้เล่นเอาเกือบตาย ยังลากแม่ให้เดือดร้อนไปด้วย...นางต้องไปวิงวอนท่านพ่อให้เชิญหมอหลวงมารักษาเจ้า กลับทำให้ท่านพ่อโมโห ถูกเฆี่ยนถึงสิบไม้!"
นี่คือน้องชายร่วมมารดาของร่างเดิม เซี่ยหยาน ใช่หรือไม่?
นางเสินเห็นลูกชายโมโห ก็รีบดึงเขาไปไว้ข้างหลังตนเอง: "หยานเก๋อร์ เจ้าพูดน้อยๆ หน่อยเถิด พี่สาวเจ้าเพิ่งฟื้นขึ้นมา ปล่อยให้นางได้พักหายใจก่อน!"
เซี่ยหยานเอ่ยด้วยความโกรธ: "จะให้พักอะไรกัน ท่านพ่อได้ออกปากไว้แล้ว รออีกสามเดือนนางก็จะเข้าสู่พิธีสวมมวยผม แล้วจะส่งนางไปเป็นอนุภรรยาของท่านผู้ว่ากง ท่านผู้ว่ากงอายุห้าสิบแล้ว ส่วนท่านผู้ว่ากงกงล่ะก็ ยิ่งเป็นเสือโคร่งขย้ำคนไม่มีใครหยุดได้ ภายในจวนมีอนุภรรยาตายไปแล้วถึงสามคน!"
"เซี่ยจ้าวถัง ใกล้จะตายเต็มทีแล้ว เจ้ายังคงไม่รู้จักร้อนหนาว รู้แต่นอนกินนอนกินอยู่หรือ นี่เจ้าไม่อยากตายแบบพี่สาวคนรองของเจ้าบ้างหรือ?"
"พี่สาว...ข้าไม่เอาพี่สาวตาย!"
เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งขึ้นมาพลางร้องไห้สุดเสียง ฉวยมือของเซี่ยจ้าวถังไว้แน่น
เซี่ยจ้าวถังถูกนางดึงจนเจ็บไปทั้งตัว กำลังคิดจะผลักนางออก ทว่าเมื่อเห็นหน้าเด็กหญิงตัวน้อยก็ตะลึงเบิกตากว้าง
เด็กหญิงตัวน้อยตรงหน้า อายุราวห้าขวบ ตาโตๆ นางร้องไห้สุดเสียง ปากเล็กๆ ยู่เบ้ด้วยความน้อยใจ ลักยิ้มจางๆ ตรงมุมปากซ้ายที่เผยออกมา ช่างเหมือนลูกสาวของตนเทียนเทียนราวกับพิมพ์เดียวกัน!
เทียนเทียนกลายเป็นน้องสาวของนางในชาตินี้ไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
"พี่สาว...เทียนเทียนไม่เอาพี่สาวตาย..."
เซี่ยเทียนเทียนร้องไห้โฮออกมา
"เทียนเทียน..."
เซี่ยจ้าวถังโอบกอดนางไว้ด้วยความเจ็บปวดในใจ ความดีใจที่ได้เห็นลูกสาว ทำให้นางกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ น้ำตาไหลรินเป็นสาย
ชาติที่แล้วนางได้แต่มองดูเทียนเทียนถูกรถชนกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศ ตอนนั้นนางรู้สึกว่าโลกทั้งใบของตนเองพังทลายลงแล้ว!
แต่กลับไม่คิดว่า ยังจะมีโอกาสได้เห็นนางอีกในโลกนี้!
หัวใจของเซี่ยจ้าวถังเต้นระรัวขึ้นมาทันที นี่หรือคือวาสนาที่นางได้ข้ามเวลามา?
นางเสินเห็นลูกสาวทั้งสองร้องไห้ น้ำตาก็ไหลรินตามลงมา
เซี่ยหยานก็มีแววตาร้อนผ่าวขึ้นมาเช่นกัน แต่กลับทำหน้าน่าโมโห ด่าต่อไปยังเซี่ยจ้าวถัง
"เซี่ยจ้าวถัง เจ้ายอมเป็นแค่อนุภรรยาของคนอื่นอยู่อย่างนั้นหรือ? รอให้เสือโคร่งแห่งตระกูลกงบั่นทอนเจ้าจนตาย? แล้วเทียนเทียนเล่า เจ้าไม่แยแสอีกหรือ จะให้มันมาเป็นเรื่องราวน่าเศร้าแบบเดียวกับเจ้าอีกหรือ?"
"เซี่ยจ้าวถัง แม่แบกไข้ดูแลเจ้าอยู่สามวันสามคืน คราวนี้ถ้าเจ้ายังไม่ปรับปรุงตัว ก็อย่ามาโทษว่าข้าจะไม่ยอมรับว่าเจ้าเป็นพี่สาวอีกต่อไป!"
คำถามสามคำถามที่กึกก้องของเซี่ยหยาน ทำให้เซี่ยจ้าวถังโอบกอดเซี่ยเทียนเทียนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ภาพในฝันร้ายหลั่งไหลเข้ามาดั่งน้ำขึ้นน้ำลง หญิงสาวหน้าตาเน่าเปื่อยที่ตนเห็นนั้น คือพี่สาวร่วมมารดาของร่างเดิม
สามปีก่อนเพิ่งเข้าสู่พิธีสวมมวยผม ก็ได้ข่าวว่าเซี่ยเฉิงซื่อ บุตรชายคนโตของตระกูลเซี่ย สอบได้อันดับรอง
เพื่อจะหางานดีๆ ให้เซี่ยเฉิงซื่อ!
เซี่ยเจียงหวยกับภรรยา ภายใต้การเชื่อมสัมพันธ์ของผู้มีใจคิด ใช้เกี้ยวเล็กๆ คันหนึ่งส่งพี่สาวคนรองไปเป็นอนุภรรยาของท่านเฉิน ขุนนางกรมประเมินผลงาน
วันแรกที่เข้าจวน นางก็ถูกท่านเฉิน夫人อิจฉาจนใช้ของมีคมกรีดหน้า ท่านเฉิน夫人ยังไม่ยอมให้นางไปหาหมอ พี่สาวคนรองมีบาดแผลเน่าเปื่อย ถูกทรมานจนตายทั้งเป็น...
และพี่สาวคนรองก็ไม่ใช่ลูกสาวอนุภรรยาคนแรกของตระกูลเซี่ย ที่ถูกส่งออกไปเพื่อปูทางสู่ตำแหน่งหน้าที่ของบุรุษในตระกูล
ย้อนไปเมื่อสิบแปดปีก่อน ท่านยายเซี่ยก็ได้ส่งลูกสาวอนุภรรยาคนหนึ่งออกไป ทำให้เซี่ยเจียงหวยได้โควตากลับเข้ารับราชการในเมืองหลวง!
คุณป้าคนนั้น ได้ยินว่างดงามนัก พอถูกส่งออกไป มีลูกก็แล้ว กลับถูกสามีส่งต่อให้เจ้านายเพื่อเอาใจ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่...
หากนางไม่ได้ข้ามเวลามา!
เทียนเทียนในโลกนี้ เมื่อโตขึ้น ก็จะกลายเป็นเครื่องมือปูทางสู่ตำแหน่งหน้าที่ของลูกชายคนโตของตระกูลเซี่ยเช่นกัน...
ไม่!
ชาติที่แล้วนางปกป้องเทียนเทียนไว้ไม่ได้ สวรรค์ส่งนางมาที่นี่ ก็เพื่อให้นางได้มาชดใช้ความผิดพลาดของตนเอง!
นางจะไม่เป็นอนุภรรยาเด็ดขาด จะไม่ปล่อยให้ตนเองและเทียนเทียนต้องมีชะตากรรมน่าเศร้าแบบลูกสาวอนุภรรยาของตระกูลเซี่ยซ้ำอีก!
เซี่ยจ้าวถังรู้สึกมีพลังขึ้นมาเต็มตัว!
ร่างใหม่ของนางนี้ ทั้งหน้าตางดงาม หุ่นดี อีกทั้งยังมีความสามารถทางการแพทย์ชั้นสูงของตนเองอีก!
ด้วยเงื่อนไขเหล่านี้ ในโลกใหม่นี้ นางจะต้องเป็นร่มไม้ใหญ่ให้เทียนเทียนได้อย่างแน่นอน ปล่อยให้นางเติบโตอย่างมีความสุขไร้กังวล!
อีกสามเดือนนางถึงจะสวมมวยผม ยัง来得及เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตนเอง!
ต่อไปนี้ นางจะพยายามสุดกำลังเพื่อให้พ้นจากการถูกตระกูลเซี่ยคิดร้าย แล้วหาทางพาเทียนเทียนออกจากตระกูลเซี่ยให้ได้...