หลังจากเฉินโหย่เทียนจากไป เสิ่นรั่วหลานก็หิ้วเนื้อเค็มกับไข่ไก่เดินเข้าครัวด้วยความยินดีปรีดา
“ท่านพี่ เนื้อเค็มชิ้นนี้ติดมันเยอะจริง ๆ พวกเรากินได้อีกตั้งนาน!”
เกาหยางมองแผ่นหลังของเสิ่นรั่วหลานที่กำลังง่วนอยู่ แล้วกวาดตามองเนื้อรมควันหกชิ้นที่แขวนอยู่ในครัว รวมถึงเนื้อเค็มสองเส้นกับไข่ไก่ครึ่งตะกร้าที่เพิ่งนำมาวางเพิ่มบนเตา ความรู้สึกมั่นคงในใจก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
วันนี้ขึ้นเขาไปล่าสัตว์ไม่ได้สักตัว ทว่าโสมท่างเซินสามรากก็ตีค่าได้เท่ารายได้จากการล่าสัตว์วันครึ่ง
เมื่อรวมกับข้าวของที่หัวหน้าหมู่บ้านเฉินส่งมา เสบียงกับเนื้อสัตว์ในบ้านก็เพิ่มพูนขึ้นอีกชั้น
เกาหยางปีนขึ้นไปบนหลังคาอีกครั้ง แล้วลงมือมุงหญ้าคาต่อ
เขามุงอย่างประณีต หญ้าคาชั้นหนึ่งทับอีกชั้นหนึ่ง อุดรอยแยกจนแน่นสนิท
บ้านหลังนี้แม้จะทรุดโทรม แต่เขาจะซ่อมมันให้แข็งแรงยิ่งกว่าบ้านหลังใดในหมู่บ้าน
เพราะเขารู้ดีว่าเหมันตฤดูยังอีกยาวไกล
……
ขณะที่เกาหยางซ่อมหลังคาอยู่ที่บ้าน บรรยากาศในเรือนใหญ่เดิมของตระกูลเกากลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
เกาเวินนั่งยองอยู่ในลานบ้านมาครึ่งค่อนวัน เดี๋ยวก็ลุกขึ้นเดินวนสองรอบ เดี๋ยวก็กลับมานั่งยองอีกครั้ง ดวงตาคอยเหลือบมองไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านเป็นระยะ
บนพื้นตรงหน้าเขามีกิ่งไม้บิดเบี้ยวอยู่หลายกิ่ง เป็นกิ่งไม้ที่เขาไปตัดกลับมาในช่วงเช้า
จะเรียกว่าตัดคงไม่ถูกนัก พูดให้ตรงคือไปเก็บมาจากเชิงเขา
เขายกขวานไม่ไหวแล้วจริง ๆ ซอกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้พองเป็นตุ่มเลือดสามตุ่ม ตอนนี้แค่กำด้ามขวานก็ปวดร้าวไปถึงขั้วหัวใจ