แสงแดดยามเช้าสดใส
อากาศเย็นลงเล็กน้อย คล้ายสายลมต้นฤดูใบไม้ร่วง
เสิ่นอี๋ตื่นนอนแล้วลงจากรถ ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะพบว่าทะเลหมอกที่สลายไปเมื่อคืน วันนี้กลับมาปกคลุมหนาทึบอีกครั้ง
ดูท่าว่าผลของเสียงร้องไห้ของลูกน้อยที่ช่วยขับไล่ทะเลหมอกจะมีระยะเวลาจำกัด
เธอยืดเหยียดร่างกายหนึ่งชุดก่อน จากนั้นก็เริ่มฝึกสมรรถภาพร่างกายประจำวันด้วยการวิ่งวนรอบรถไปมา
พอออกกำลังกายเสร็จ เธอก็ใช้สกิลทำความสะอาดหนึ่งคลิกจัดการเรื่องสุขอนามัย
ตอนนั้นเอง เธอก็ได้รับอาหารเช้าร้อน ๆ ที่เจียงเสี่ยวฉู่ส่งมาให้
มีโจ๊กเนื้อสับหนึ่งถ้วยกับบะหมี่ไข่หนึ่งชาม บนบะหมี่โรยหน้าด้วยไส้กรอกหนึ่งแท่งและถั่วงอก ดูน่ารับประทานมาก
เสิ่นอี๋ป้อนหนีวหนีวจนอิ่มก่อน แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เจ้าตัวเล็ก จากนั้นจึงค่อย ๆ เพลิดเพลินกับอาหารเช้า
เธอเปิดดูบันทึกแชทในพื้นที่แชท แล้วพบว่ามีช่างตัดเสื้อคนหนึ่งกำลังส่งโฆษณารัว ๆ
รั่วซู่: “ฉันเป็นช่างตัดเสื้อระดับหนึ่ง รับตัดเสื้อผ้า รองเท้า หมวก เป้ เครื่องนอน และงานผ้าบุเบาะตามสั่งทุกชนิด... รับทั้งค่าแรงและค่าวัสดุ ราคาสบายกระเป๋า”