เสิ่นอี๋มาถึงหอพักพนักงานแล้ว หยิบถังเปล่าข้างเครื่องกรองน้ำไปรองน้ำจากก๊อกน้ำ
นี่คือถังน้ำดื่มบริสุทธิ์ขนาด 5 แกลลอน บรรจุน้ำได้ 18 ลิตร เธอยังหยิบขวดน้ำแร่เปล่าอีกสองขวดออกมาเติมน้ำจนเต็ม
เธอคิดจะเก็บเข้าไปในกระเป๋า แต่กระเป๋ากลับเต็มจนล้นแล้ว
เธอวางแผนจะใช้เวลาสักหน่อยขยายอินเวนทอรี่ ก่อนอื่นจึงโพสต์ข้อความขายน้ำหนึ่งข้อความในช่องทางซื้อขาย
“ขายน้ำจ้า… น้ำประปา ใช้กล่องเสบียงเปล่าหนึ่งกล่องแลกน้ำ 500 มิลลิลิตร กรุณาเตรียมขวดเปล่ามาเอง
มีจำนวนจำกัด ได้ก่อนมีสิทธิ์ก่อน! หรือจะใช้ขวดเปล่า 3 ขวด แลกน้ำประปา 500 มิลลิลิตรก็ได้”
หลังจากข้อความขายน้ำถูกส่งออกไป ทั้งโซนซื้อขายก็พลันคึกคักขึ้นมา
“น้ำประปาเหรอ? บนถนนจะมีน้ำประปาได้ยังไง?”
“หรือว่าเขาไปถึงสถานีแล้ว?”
“หลอกกันชัด ๆ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเข้าไปในสถานี น้ำประปาไม่ได้ให้ฟรีนะ!”
“แล้วน้ำประปาของเขามาจากไหนล่ะ?”
“จะเอากล่องเปล่าไปทำอะไร?”
“ไม่รู้สิ กล่องเปล่าหนักเกินไป หลังจากหยิบเสบียงเสร็จฉันก็โยนทิ้งหมดเลย!”
“คนข้างบน นายเสียหายหนักแล้ว กล่องเปล่าใช้ขยายกระเป๋าเก็บของในระบบได้นะ”
“กระเป๋าเก็บของในระบบเหรอ? ทำไมฉันไม่มี?”
“กระเป๋าเก็บของในระบบได้จากการเปิดกล่องเสบียงระดับสูง!”
“ทำไมฉันถึงไม่มีกระเป๋า ฮือ ๆ …”
……
แม้ทุกคนจะรู้แล้วว่ากล่องเปล่าสามารถใช้ขยายกระเป๋าเก็บของในระบบได้ แต่บางคนยังไม่ได้อัปเกรดยานพาหนะ และยังไม่ได้รับกระเป๋าเก็บของในระบบ การเก็บกล่องเปล่าไว้ก็มีแต่จะเปลืองพื้นที่
“แดดแรงขนาดนี้ กระหายน้ำจนจะตายอยู่แล้ว น้ำประปาก็น้ำประปาเถอะ เอามาให้ฉันขวดหนึ่ง! ฉันมีกล่องเปล่าอยู่หนึ่งกล่อง”