“เมี้ยว…”
เสียงแมวร้องคุ้นหูดังขึ้นจากตู้รถที่มืดมิด ทั้งสามคนรู้สึกดีใจขึ้นมาทันที
“อาจเป็นแมวที่หัวหน้าเลี้ยงไว้!”
“หัวหน้าต้องอยู่ที่นี่แน่ รีบใช้ไฟฉายส่องดูเร็ว”
ไอ้ร้อยตันหยิบหมวกกันน็อกมีไฟออกมา เปิดไฟส่อง แล้วเห็นแมวลายตัวน้อยวิ่งออกมาจากตู้รถ
“เมี้ยว…”
แมวลายตัวน้อยเดินมาหยุดตรงหน้าทั้งสามคน ก่อนจะหันหลังเดินไปทางอีกด้านของตู้รถ เดินไปพลางหันกลับมามองพลาง พร้อมร้องเรียกพวกเขาไม่หยุด
ความหมายชัดเจนมาก มันอยากนำทางให้พวกเขา
ไอ้ร้อยตันเป็นคนแรกที่เดินตามไป “แมวตัวนี้ต้องรู้แน่ว่าอาจิ่วอยู่ที่ไหน ตามมันไปไม่มีทางผิดแน่!”
อีกสองคนก็เดินตามไปด้วย
……
“ปัง!” แรงกระแทกสะท้อนกลับมาอย่างรุนแรง จนง่ามนิ้วหัวแม่มือของเสิ่นอี๋เจ็บแปลบ มีดสับฟืนในมือหลุดร่วงลงพื้น
เสิ่นอี๋นวดง่ามนิ้วหัวแม่มือกับข้อมือที่ปวดเมื่อย เธอหมดแรงจริง ๆ แล้ว