เสิ่นอี๋เห็นว่าคนคนนี้ดูเป็นมิตรดี แถมยังเป็นตำรวจจราจรพิเศษอีกด้วย เขาน่าจะรับรู้ข้อมูลข่าวสารได้เยอะ เป็นพวกที่ดีได้ นับว่าเป็นคู่หูที่ดีทีเดียว เธอจึงตัดสินใจขอแอดเพื่อน
“ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะ ฉันชื่อในเกมว่า ‘ยาต้มเวลาด้วยเหล้า’ ขอแอดเพื่อนได้ไหม?”
“ได้สิ! ฉันชื่อ ‘แสงตะวันอุ่น’ ยินดีที่ได้รู้จักเธอ” เขายิ้มอย่างสดใส สมกับชื่อจริงๆ
เสิ่นอี๋ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันก็ยินดีที่ได้รู้จักคุณเหมือนกัน”
แสงตะวันอุ่นกวาดตามองรถของเสิ่นอี๋ พอเห็นหนีวหนีวนั่งอยู่ที่เบาะข้าง ก็แววตาเป็นประกายด้วยความแปลกใจเล็กน้อย แต่ปากกลับชมว่า “รถเธอสวยมาก ดูท่าทางสมรรถนะก็เยี่ยมไม่เบา”
พูดจบ เขาก็ยื่นหน้าเข้ามากระซิบเตือนว่า “ช่วงสองวันนี้ฉันออกไปปฏิบัติภารกิจข้างนอก เจออุบัติเหตุปล้นรถฆ่าคนตายมาหลายเรื่อง เธอขับรถไปไหนมาไหนระวังตัวด้วยล่ะ”
เสิ่นอี๋พูดด้วยความซาบซึ้งใจ “ฉันจะระวังตัว ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะ ฉันแอดเพื่อนเธอไปแล้ว ว่างๆ ก็คุยกันได้เรื่อยๆ นะ”
“ได้เลย ไว้คุยกันใหม่”
แสงตะวันอุ่นยิ้มแล้วโบกมือลาเธอ
เสิ่นอี๋สตาร์ทรถ มุ่งหน้าตรงไปยังสถานีรักษาความสะอาด
สถานีรักษาความสะอาดตั้งอยู่ด้านหลังปั๊มน้ำมัน มีผังเหมือนกับสถานีก่อนหน้านี้ทุกอย่าง เป็นลานบ้านเล็กๆ ที่มีกำแพงสูง อีกทั้งมีตึกเตี้ยสองหลัง และคลังสินค้าชั่วคราวอีกหนึ่งหลัง
เธอสวมเสื้อกั๊กทำงาน แขวนป้ายพนักงาน แล้วเดินเข้าไปทักทายยามก่อนที่จะเข้าประตู
ยามเห็นเธออุ้มเด็กมาก็อาสาช่วยแนะนำวิธีลงเวลาเข้างานด้วยป้ายพนักงานอย่างเอาใจใส่
“แบบนี้ต่อไปเวลาเธอไปถึงสถานีใหม่ ก็แค่เอาป้ายไปรูดที่เครื่องลงเวลาที่ห้องยามได้เลย ไม่ต้องวิ่งไปหาหัวหน้าสถานีที่ออฟฟิศเพื่อรายงานตัวให้เสียเวลาอีก”