ความวุ่นวายที่หอคอยโบราณปลุกคนทั้งสถานีให้ตื่นตกใจ ทุกคนพากันวิ่งออกมาดู
เห็นเพียงยอดหอคอยโบราณมีเมฆดำปกคลุม ฟ้าร้องฟ้าผ่า ท่ามกลางเมฆหนาทึบยังมีพายุทอร์นาโดก่อตัวขึ้น โอบล้อมหอคอยโบราณเอาไว้
ผู้เล่นทุกคนที่แวะเวียนอยู่ในสถานีไม่เคยเห็นภาพน่าสะพรึงกลัวแบบนี้มาก่อน ต่างพากันตะลึงงัน
“เมื่อกี้แดดยังเปรี้ยงปรี้อยู่เลย ทำไมจู่ๆ ฟ้าถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?”
“มีทั้งทอร์นาโด แล้วก็ฟ้าร้องฟ้าผ่าแบบนี้... หรือว่าจะมีเซียนท่านไหนกำลังฝ่าทัณฑ์สวรรค์อยู่?”
“เชอะ! นี่มันยุคสิ้นโลก! ที่ไหนจะมีเซียน? แค่อากาศแปรปรวนเท่านั้นแหละ”
“ดูทอร์นาโดสิ! หอคอยร้างนั่นต้องพังแน่ๆ”
“มันอยู่ใกล้ขนาดนี้ ทอร์นาโดคงพัดมาถึงเราเร็วๆ นี้ เรารีบออกจากสถานีนี้กันเถอะ”
...
พอได้ยินชาวต่างถิ่นพูดกันแบบนี้ ชาวบ้านในสถานีพากันแสดงสีหน้าดูถูก มองพวกเขาเหมือนมองพวกบ้านนอก
“พวกนายไม่รู้อะไรจริงๆ ด้วย! การที่ปรากฏการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แปลว่ามีผู้เล่นเข้าไปท้าทายในหอคอยโบราณแล้ว!”
“เมฆดำและฟ้าผ่าเกิดขึ้นแค่บริเวณหอคอยโบราณเท่านั้น ไม่มีทางลามไปที่อื่น”
ชายชราคนหนึ่งหรี่ตามองหอคอยโบราณนั้น พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา “นานมากแล้วที่ไม่เห็นใครเข้าไปท้าทายหอคอยโบราณ”
“หวังว่าครั้งนี้จะมีคนบุกผ่านสำเร็จบ้าง”
เหล่าผู้เล่นฟังแล้วงงเป็นไก่ตาแตก สงสัยกันใหญ่
“การท้าทายหอคอยโบราณ... หรือว่านี่คือการท้าทายประจำสถานี?”
“ใครกันที่เข้าไปท้าทายหอคอยนั่น? ช่วงป้องกันมือใหม่ยังไม่ทันได้พัฒนาตัวเอง เพิ่มพลังการต่อสู้ แล้วไปท้าทายแบบนี้...มันคือการไปตายเปล่าๆ!”
“เราไปดูที่หน้าประตูหอคอยโบราณกันเถอะ ดูสิว่าใครอยู่ข้างใน”