ท้องฟ้ายังคงมีฝนปรอย ๆ เสิ่นอี๋จึงให้หนีวหนีวกับแมวลายตัวน้อยอยู่บนรถ
เธอวางขนมกับของเล่นกองหนึ่งไว้ให้ เจ้าตัวเล็กเล่นอย่างมีความสุข
เธอกำชับแมวลายตัวน้อยให้ดูแลหนีวหนีวให้ดี รูดม่านปิด ล็อกประตูรถ แล้วสวมเสื้อกันฝนลงจากรถ
เธอเข้าใกล้หลุมยุบไปพร้อมกับแสงตะวันและคนอื่น ๆ อย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเริ่มลอบโจมตี โดยจัดการสัตว์อสูรที่อยู่รอบนอกสุดก่อน
【กำจัดหนูยักษ์กลายพันธุ์ ได้รับค่าประสบการณ์การต่อสู้ +90】
【กำจัดกระต่ายเทากลายพันธุ์ ได้รับค่าประสบการณ์การต่อสู้ +70】
……
สัตว์อสูรรอบหลุมยุบถูกกำจัดจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว
ทั้งสามเดินไปยังหลุมยุบ เสิ่นอี๋รีไซเคิลซากที่เหลืออยู่ตรงนั้นด้วย ได้รับเหรียญเอาชีวิตรอด 1,000 เหรียญ และคะแนนผลงานตำแหน่ง 100 คะแนน
“ช่วยด้วย!”
หลุมยุบลึกราวสามถึงสี่เมตร ด้านล่างมีรถออฟโรดสีดำพลิกตะแคงอยู่ กระจกห้องคนขับแตกละเอียด ถุงลมนิรภัยพองออก และมีเสียงร้องขอความช่วยเหลืออู้อี้ดังออกมาจากในรถ
เสิ่นอี๋ตะโกนเสียงดัง “หลิงเฟิง ฉันคือสือกวงจูจิ่ว พวกเรามาช่วยคุณแล้ว เดี๋ยวเราจะยกรถขึ้นมาก่อน คุณอดทนอีกหน่อยนะ”
หลิงเฟิงขานรับเสียงหนึ่ง
ไอ้ร้อยตันควบคุมรถเครน ไม่นานก็ยกรถออฟโรดคันนั้นขึ้นมาได้
พวกเขาช่วยคนออกจากรถแล้วตรวจดูอาการบาดเจ็บ พบว่ามีเพียงแผลถลอกเล็กน้อย ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพียงแต่เนื้อเยื่ออ่อนบริเวณคอบาดเจ็บและยังเจ็บอยู่บ้าง
“ขอบคุณทั้งสามคนที่มาช่วยผม” หลิงเฟิงริมฝีปากซีดขาว ตัวสั่นเทา ดูเหมือนจะมีภาวะตัวเย็นเกินไป
เสิ่นอี๋แลกถุงนอนกับยารักษาบาดแผลจากร้านค้าให้เขา จากนั้นก็ให้เจียงเสี่ยวฉู่ทำโจ๊กอุ่น ๆ มาให้กินหนึ่งชาม