อู๋ตี๋เตรียมจะเล่นอะไรโรแมนติกสักหน่อย
เขาไม่เหมือนหม่าเสี่ยวซว่ายที่รวยและร้องเพลงเพราะ
ข้อได้เปรียบเดียวของเขาคือสูง มีหน้าตาหล่อเหลา พูดเก่ง เอาใจสาวเก่ง
แต่ซูฉิงก็ดันเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองสูงมาก ไม่ใช่คนที่ใครจะมาชักจูงได้ง่าย ๆ
นี่แหละคือเหตุผลที่อู๋ตี๋พยายามมาเกือบเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่คืบหน้าเท่าไหร่
เห็นหม่าเสี่ยวซว่ายทำสำเร็จแล้ว
ในที่สุดอู๋ตี๋ก็เริ่มร้อนใจจนนั่งไม่ติด
ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ อู๋ตี๋เตรียมจะทุ่มหมดหน้าตักในคืนนี้
เพื่อการนี้ เขาถึงกับกัดฟันเบิกเงินค่าครองชีพของเดือนนี้ล่วงหน้า
ซื้อลูกโป่ง ซื้อเทียน ดอกไม้ สุดท้ายก็ตัดใจซื้อสร้อยคอราคาพันกว่าหยวนมาหนึ่งเส้น
เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็รอแค่สารภาพรักในคืนนี้
หัวหน้าห้องจะสารภาพรัก เพื่อน ๆ ในห้องพักจะขาดไปไม่ได้อยู่แล้ว
ด้วยเหตุนี้ เฉินฟานถึงกับรีบกลับมาจากร้านเน็ตเป็นพิเศษ
ค่ำแล้ว ใกล้จะถึงเวลาเลิกเรียนตอนกลางคืนแล้ว
อู๋ตี๋พาทุกคนขึ้นรถบีเอ็มดับเบิลยูเล็กของหม่าเสี่ยวซว่ายมาที่หอพักหญิง
วันนี้เจ้าตัวตั้งใจไปตัดผมทรงหล่อเท่ มาเปลี่ยนชุดใหม่ทั้งตัว
“เป็นไงบ้าง หล่อพอไหม”
ก่อนลงจากรถ อู๋ตี๋ถามขึ้น
ลัวเหวินเจี๋ยแกล้งแหย่ว่า “พอแล้ว หล่อกว่านี้ก็เกินหน้าฉันละ”
อู๋ตี๋ยิ้ม “ฉันไปเรียกซูฉิงลงมาก่อน เดี๋ยวพาเธอเดินเล่นในมหาวิทยาลัยสักรอบ”