เห็นเฉินฟานให้กำลังใจให้เธอพูดต่อ ติงเตี่ยนกลับเบะปาก
“จะมีอะไรน่าพูดเล่า ก็แค่เพิ่มโปรเจกต์ที่เหมาะกับผู้หญิงเข้าไปน่ะสิ”
พูดจบก็ยื่นมือชี้ไปที่ตึกเก่าทรุดโทรมฝั่งตรงข้าม
“ตึกทางนั้นปรับปรุงใหม่แล้วเปิดเป็นศูนย์กีฬาได้นะ”
“ฉันเคยเห็นศูนย์กีฬาคล้าย ๆ กันตอนอยู่ยุโรป คุณเปิดฟิตเนสกับสตูดิโอโยคะสักสองสามแห่งก็ได้… ยังไงก็ตาม แค่ดึงดูดให้ลูกค้าผู้หญิงอยู่ต่อก็พอ”
เฉินฟานยิ้ม
“แบบนี้ ค่าออกแบบก็ต้องขึ้นอีกแล้วสิ”
ติงเตี่ยนไม่มีท่าทีอายเลยแม้แต่น้อย ก้มหน้ากดเลขลงบนกระดาษสองสามตัว
สุดท้ายก็ยื่นให้เฉินฟานดู
“ถ้าตึกฝั่งตรงข้ามสองหลังนั่นต้องเขียนแบบให้ด้วย ฉันจะคิดค่าออกแบบเพิ่มอีกหนึ่งพันจากราคาเดิม”
เฉินฟานจ้องตาเธอแล้วหัวเราะหึ ๆ
“คุณรู้ไหมว่าราคาขนาดนี้ ผมจ้างดีไซน์เนอร์ดัง ๆ จากเมืองใหญ่มาสักคนก็ได้”
ติงเตี่ยนไม่รีบร้อนเลยแม้แต่น้อย เอ่ยอธิบายเนิบ ๆ
“จะจ้างไหมก็เรื่องของคุณ ฉันแค่บอกราคาของฉัน และฉันไม่ยอมลดมาตรฐานเพื่อหาเงิน เพราะฉันเชื่อว่าฝีมือของฉันมันสมราคานี้”
ตอนแรกคิดว่าคำพูดนี้จะทำให้เฉินฟานโกรธ แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะยิ้มออกมา
“งั้นดีกว่า ผมเพิ่มให้อีกสามหมื่นจากราคาที่คุณเสนอมานี้”
“แต่ผมมีเงื่อนไข คือคุณไม่ใช่แค่ออกแบบให้ผม แต่ต้องคอยดูคนงานตกแต่งตั้งแต่ต้นจนจบ จนกว่าที่นี่จะเสร็จสมบูรณ์ และตรวจรับผ่านด้วย”