"พี่เขย ขอบใจนะ"
ภายในห้องส่วนตัว จางเสี่ยวจวินยิ้มแย้มพลางเลื่อนซองจดหมายไปตรงหน้าเจ้าของรูปร่างท้วมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
ชายร่างท้วมยื่นมือไปหยิบซองขึ้นมา คลำดู แล้วเผยรอยยิ้มพึงพอใจ
แต่ภายนอกยังต้องทำเป็นสงวนท่าที
"โอ๊ย ก็คนกันเองทั้งนั้น จะเกรงใจกันไปทำไมเล่า"
จางเสี่ยวจวินรู้จักนิสัยพี่เขยของตัวเองดี จึงยิ้มแล้วโบกมือ
"เรื่องส่วนเรื่อง ส่วนบุญคุณก็ต้องตอบแทน ฉันจะให้พี่เขยวิ่งเต้นให้ฟรี ๆ ได้ยังไง"
"เงินนิดหน่อยนี่ ถือเป็นค่าน้ำชาให้พวกน้อง ๆ ในหน่วยพี่ก็แล้วกัน"
ชายร่างท้วมออกจะพอใจในท่าทีของจางเสี่ยวจวินนัก เขาพยักหน้ายิ้มอย่างอารมณ์ดี
"งั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้วกัน"
"อ้อ เสี่ยวจวิน ว่าแต่... เอาให้พี่เขยไปจัดการร้านเน็ตพวกนั้นให้หน่อยดีไหม จะได้สั่งสอนพวกมันเสียบ้าง"
จางเสี่ยวจวินส่ายหัว
"ยังไม่ต้องรีบ"
"ตอนนี้คนที่ออกหน้าออกตามากที่สุดก็คือเฉินฟานนี่แหละ"
"ฉันว่าจะเชือดไก่ให้ลิงดู จัดการไอ้หน้อนี่ให้เรียบร้อยก่อน แล้วพวกเจ้าของร้านคนอื่นก็จะรีบวิ่งมาอ่อนข้อให้เอง"
"หลายปีมานี่ฉันรู้จักนิสัยพวกมันดี พวกอ่อนแอไม่มีทางกล้ามาตอแยกับฉันหรอก งานนี้ต้องเป็นฝีมือเจ้าเฉินฟานตัวแสบแหง ๆ ที่คอยยุแยงอยู่เบื้องหลัง"
ชายร่างท้วมขมวดคิ้ว "ตกลงไอ้หน้อนี่มันเป็นใครกันแน่"
"ก่อนหน้านี้แกยังตีอกตีใจกับพี่สาวแกเลยนี่ ว่าจะได้เป็นเจ้าของโลกหมู่บ้าน แล้วจะยกให้พี่สาวแกมาดูแล"
พอพูดถึงเรื่องนี้ จางเสี่ยวจวินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
"แม่งเอ๊ย อย่าให้พูดถึงเลย"
"เดิมทีเรื่องทุกอย่างกำลังจะเรียบร้อย นางถังอวิ๋นน่านั่นก็ใกล้จะสู้ไม่ไหวอยู่แล้ว แค่รออีกไม่กี่วัน หนึ่งแสนฟินก็ต้องคว้าโลกหมู่บ้านไว้ได้อยู่หมัดแน่นอน"