บรรยากาศในห้องส่วนตัวเงียบสงัด
เจ้าของร้านทั้งหกสบตากันไปมา ต่างก็ค่อนข้างอึดอัดใจ
“คุณ...จะต่อต้านจางเสี่ยวจวินน่ะหรือ?”
เจ้าของร้านคนหนึ่งพึมพำขึ้น “ต่อต้านเขา ผลลัพธ์มันเลวร้ายนะ”
เฉินฟานส่ายหัว
“ไม่ใช่ต่อต้านครับ ผมแค่กำลังต่อต้านความอยุติธรรม”
“ผมทำธุรกิจตามกฎ ทำไมต้องเอาเงินที่หามาได้ส่วนหนึ่งไปให้เขาด้วย?”
“หรือว่าพวกคุณยอมให้เขาควบคุมบงการแบบนี้ด้วยความเต็มใจงั้นหรือ?”
คำพูดนี้แทงเข้าไปในใจของทุกคน
ถ้าจะบอกว่าพวกเขาไม่มีความแค้นต่อจางเสี่ยวจวินเลย ก็คงเป็นไปไม่ได้
เพียงแต่ก่อนหน้านี้พวกเขาถูกจางเสี่ยวจวินข่มขู่จนกลัว ไม่กล้าขัดขืนตามอำเภอใจ ได้แต่ยอมจ่ายเงินเพื่อความราบรื่น
ตอนนี้จู่ๆ ก็มีคนลุกขึ้นมาเรียกร้องให้ทุกคนรวมตัวกัน ระยะหนึ่งพวกเขากลับรู้สึกไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ขณะนั้น เจ้าของร้านบลูเอ็กซ์พรีมก็พูดขึ้น
“คุณ...มีวิธีรับมือเขาจริงๆ หรือ?”
“คุณต้องเข้าใจนะ ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูเขา พวกเราทุกคนจะต้องเจอจุดจบที่เลวร้ายแน่ การแก้แค้นของจางเสี่ยวจวินมีแต่จะรุนแรงขึ้นกว่าเดิม”
เฉินฟานพูดว่า “เรื่องนี้ผมจะเป็นคนทำเอง ทุกท่านไม่ต้องทำอะไรเลย”
“ผมแค่หวังให้ทุกท่านช่วยผมสักอย่าง”
“ช่วยอะไรหรือ?”
“ง่ายมากครับ เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ผมหวังว่าร้านเน็ตของทุกท่านจะลดราคาลงพร้อมกันกับผม”
เมื่อได้ยินแบบนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
“คุณจะเล่นสงครามราคา?”
“มันไม่เหมือนเล่นขายของนะ?”
“ถึงเราจะลดราคา มันจะแก้ปัญหาเรื่องจางเสี่ยวจวินได้หรือ?”
เฉินฟานพูดเรียบๆ “การลดราคาคือการแสดงจุดยืน ไม่ใช่วิธีการครับ”
“ผมแค่ต้องการให้ทุกคนลดราคาพร้อมกัน เพื่อแสดงจุดยืนให้โลกภายนอกรู้”