"เพลงนี้คุณว่าจะขายหรือปล่อยเอง?"
เฉินฟานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ "ปล่อยเอง"
เพลงนี้เขาเคยร้องต่อหน้าคนมาเยอะแล้ว ถึงจะอุดช่องโหว่แค่หนึ่งในหมื่นก็เถอะ เพลงนี้ขายไม่ได้
หนุ่มผมยาวคิดสักพักแล้วเสนอราคามา
เฉินฟานส่ายหน้า
"แพงไป"
หนุ่มผมยาวเสนอราคาใหม่
เฉินฟานส่ายหน้าอีก ก็ยังแพง
หนุ่มผมยาวทนไม่ไหวแล้ว
"งั้นคุณเสนอราคามาสิ"
เฉินฟานเอ่ยตัวเลขออกมา ทำเอาหนุ่มผมยาวแทบกระอักเลือดคาที่
ไอ้หมอนี่ต่อราคาได้วิชามาจากคุณยายแน่ ๆ ลดทีครึ่งหนึ่งยังว่าโหดแล้ว นี่หนักกว่านั้นอีก
หนุ่มผมยาวยิ้มเจื่อน "ก็ไม่ได้กี่เงินเอง ไม่ต้องฟันซะโหดขนาดนี้ก็ได้มั้ง"
"ผมก็ต้องกินข้าวนะ"
เฉินฟานไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
"คุณก็เห็นแล้วว่าผมเป็นแค่นักศึกษา รอให้ผมดังเมื่อไหร่ ผมสัญญาว่าจะไม่ต่อราคากับคุณเลย"
หนุ่มผมยาวยังรู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ ไม่แฮปปี้เลย
จ้องเฉินฟานอยู่สองวิ แล้วก็ปริปากขึ้นมา
"คุณจะปล่อยเพลงในรูปแบบไหน?"
"หา?"
เฉินฟานชะงัก ตอบไปตามสัญชาตญาณ "ก็อัดเสียงแล้วอัปโหลดขึ้นเน็ตไม่ใช่เหรอ?"
จู่ ๆ หนุ่มผมยาวก็เสนอด้วยแววตาคาดหวังอย่างยิ่ง
"แบบนี้แล้วกัน ราคาก็ตามที่คุณว่ามา แต่เปลี่ยนเพลงเป็นแบบ MV แทน MV ผมทำให้คุณฟรี แต่ผมขอให้ใส่ชื่อสตูดิโอผมตอนเปิดตัว MV"
เฉินฟานเข้าใจแล้ว
หมอนี่เห็นเงินจะไม่ได้แล้ว ก็เริ่มหาทางโผล่หน้าให้คนเห็นจากทางอื่น
แต่สำหรับข้อเสนอนี้ เฉินฟานไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธเลย