"ทำอะไรอยู่น่ะ?"
เฉินฟานเงยหน้าขึ้น ก็เห็นใบหน้างดงามของใครคนหนึ่ง
โม่ซืออวี่กำลังก้มตัวลง มองเฉินฟานด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เธอสวมถุงน่องสีนู้ด กระโปรงสั้นสีดำ ท่อนบนเป็นเสื้อถักคอต่ำ
ท่าทางก้มตัวแบบนี้ ทำให้คอเสื้อถักเปิดออกอย่างเป็นธรรมชาติ
เฉินฟานนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ สายตามองลอดเข้าไปโดยไม่มีอะไรกั้น มองเห็นชัดเจนแจ่มแจ้ง
"บราสีฟ้าอ่อน ใหญ่กว่าที่เห็นภายนอกนิดหน่อย"
ความคิดนี้วาบผ่านสมองเฉินฟาน แต่เขาก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว
รีบเบือนสายตากลับ
"พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"
"เพิ่งเลิกเรียนน่ะสิ"
โม่ซืออวี่ไม่ได้สังเกตว่าตัวเองเปิดเผยเนื้อตัว เธอยิ้มร่าให้เฉินฟาน
"นี่ย้ายห้องพักเหรอ? อ้อใช่ หอพักใหม่ของพวกนายคงเสร็จแล้ว ย้ายวันนี้เหรอ?"
เห็นเฉินฟานพยักหน้า โม่ซืออวี่ก็ถามต่อด้วยรอยยิ้ม
"ฉันเห็นคนอื่นเค้าเป็นคู่ๆ มีแฟนมาช่วย ทำไมนายอยู่คนเดียว ดูน่าสงสารจังเลย?"
"แฟนนายไม่มาช่วยเหรอ?"
เฉินฟานยิ้มเจื่อน "อย่าพูดถึงเลย ผมไม่ได้บอกเธอ"
"อิอิ สงสารแฟน ไม่อยากให้ยกของหนักล่ะสิ"
โม่ซืออวี่แซวด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
"เอางี้นะ ตอนนี้คุณหนูคนนี้บังเอิญว่าง จะช่วยนายขนของเอง"
เฉินฟานส่ายหน้า
"ไม่ต้องเลยครับ ของผมหนัก พี่คงไหวหรอก"
โม่ซืออวี่ถลึงตา "ใครบอกจะช่วยขนของหนักกัน ฉันช่วยถือกระเป๋าเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้น่า"
พูดจบโม่ซืออวี่ก็เดินไปหยิบกระติกน้ำร้อนกับกะละมังที่เฉินฟานวางไว้ข้างๆ ขึ้นมา โดยไม่ฟังคำคัดค้าน