“มากเกินไป”
ตัวเลขห้าสิบห้าหมื่นหลุดออกมา สีหน้าของเฉินฟานไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ให้คนตรงข้ามคาดเดาความคิดเขาไม่ออก
“อย่างแรก คอมพิวเตอร์มันเป็นของสิ้นเปลือง เปลี่ยนรุ่นเร็วมาก”
“โดยเฉพาะคุณเปิดร้านเน็ต ยิ่งเข้มงวดเรื่องประสิทธิภาพคอมพิวเตอร์สูง พอเครื่องคุณตามไม่ทัน ก็จะถูกคู่แข่งแซงหน้าทันที”
“เพราะงั้น สำหรับผม คอมพิวเตอร์ในร้านคุณพวกนี้ไม่ได้มีค่าอะไร อีกแค่ปีเดียวผมอาจต้องคิดเปลี่ยนเครื่องใหม่ทั้งหมด”
“และทรัพย์สินมีค่าที่สุดของร้านเน็ตก็คือคอมพิวเตอร์...”
พูดมาถึงตรงนี้ เฉินฟานก็หยุด แล้วมองไปยังผู้หญิงตรงหน้า
“ดังนั้น ราคาที่คุณเสนอมา ค่อนข้างจะรังแกที่ผมไม่ใช่คนในวงการเลย”
หญิงสาวมองเฉินฟานอย่างประหลาดใจ เพิ่งเจอกันไม่ถึงสิบนาที เฉินฟานก็ทำให้เธอตกใจมาหลายครั้งแล้ว
เหมือนรู้สึกเก้อเขิน เธอยกมือขึ้นรวบปอยผมที่ปรกหน้าผากไปทัดหู
“งั้น ถ้าคุณตั้งใจจะรับช่วงจริง ราคาฉันลดให้ได้อีกหน่อย”
เธอครุ่นคิดแล้วบอกราคาออกมา
“สามสิบเจ็ดหมื่น”
เฉินฟานยิ้มส่ายหัว บอกว่าราคานี้ยังไม่คุ้ม
“พูดตรง ๆ เลยนะครับ ถ้าผมมีสามสิบเจ็ดหมื่น ผมเช่าหน้าร้านเล็ก ๆ เปิดร้านเน็ตเองได้เลย”
“แถมใช้คอมพิวเตอร์รุ่นใหม่ล่าสุดในตลาด สเปกดีที่สุด รับรองว่าธุรกิจไม่แย่ไปกว่าร้านคุณแน่”
ถูกจี้จุดสำคัญที่สุดในทันที แววตาของผู้หญิงคนนั้นปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นเป็นครั้งแรก