วันแรกหลังจากสอบเอ็นทรานซ์เสร็จ เฉินฟานไม่ได้ไปหาเจ้ากัวซ่วย และก็ไม่ได้ไปหาซูรั่วฉู
แต่ไปโรงเรียนคอมพิวเตอร์หงไห่เพียงลำพัง
พอเดินเข้าประตูไป คุณโจวหงไห่ก็กวักมือเรียกอย่างตื่นเต้น
"เธอมาพอดีเลย"
"เร็วเข้า! มาสาธิตให้พวกเขาดูหน่อย"
พูดจบก็หันไปอธิบายกับผู้ปกครองสองสามคนที่อยู่ข้างๆ ซึ่งมานั่งปรึกษาเรื่องการเรียนคอมพิวเตอร์
"คุณน้องเฉินคนนี้เพิ่งสอบเอ็นทรานซ์เสร็จ เขาเรียนคอมพิวเตอร์กับผมที่นี่"
"พวกคุณมาดูฝีมือด้านคอมพิวเตอร์ของเขาได้นะ"
พูดจบก็จูงเฉินฟานไปยืนข้างเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง
เฉินฟานทำหน้างุนงง
"ทำอะไรเหรอ? จะให้โชว์อะไร?"
โจวหงไห่กระซิบเบาๆ ว่า "ก็แค่ให้เธอโชว์พิมพ์ดีดโดยไม่มองแป้นหน่อย"
เฉินฟานจึงเปิดเครื่อง แล้วสร้างเอกสารข้อความเปล่าขึ้นมาใหม่
ต่อหน้าผู้ปกครองและเด็กๆ เขาคลิกเปิดเอกสาร แล้วเริ่มใช้สองมือพิมพ์ดีดโดยไม่มองแป้น
เสียงกึกกักกึกกัก
ตัวหนังสือเรียงเป็นพืดเด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ราวกับสายน้ำที่ลื่นไหลไม่มีสะดุด
ในยุคนี้ โดยเฉพาะในเมืองเล็กๆ อย่างเมืองลั่วเฉิง ฝีมือของเฉินฟานทำให้ทุกคนที่เห็นถึงกับทึ่งได้จริงๆ
ดูการทำงานของเฉินฟานเสร็จ ผู้ปกครองหลายคนก็พากันตื่นตะลึงจริงๆ
แล้วก็บอกทันทีว่าจะให้ลูกมาเรียนที่นี่
โจวหงไห่ยิ้มจนปิดปากไม่ลง รีบพาคนกลุ่มนั้นไปที่สำนักงานเพื่อคุยรายละเอียด
ส่วนเฉินฟานนั่งหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์คนเดียว เริ่มจากเปิดเว็บโดเมนของตัวเองดูก่อน
ช่วงนี้มีจำนวนการเข้าชมเพิ่มขึ้นอีกนิด ขึ้นมาถึงกว่าสองพันคนแล้ว
ยอดลงทะเบียนก็ทะลุร้อยคนในที่สุด
จากนั้นก็ค้นหาเข้าไปดูเว็บอี้หวิ่นหว่าง แต่เพราะไม่มีสิทธิ์ดูหลังบ้าน เฉินฟานเลยไม่รู้ข้อมูลหลังบ้านของอี้หวิ่นหว่าง