"ฉันอยากให้เธอเป็นแฟนฉัน"
ฟางหลิงพูดประโยคนี้ออกมากะทันหัน ทำเอาเฉินฟานชะงักไปเลย
"เอ่อ... ขอโทษด้วยนะ ฉันมีแฟนแล้ว"
เฉินฟานรีบอธิบายให้ชัดเจน
ว่ากันตามตรง เขาค่อนข้างงงเหมือนกัน ตัวเองกับฟางหลิงเพิ่งเจอกันมาแค่สามครั้ง ถึงแม้เขาจะหน้าตาดี แต่ก็คงยังไม่ถึงขั้นที่สาวสวยจะตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นหรอกมั้ง
"ฉันรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว"
ฟางหลิงหัวเราะพรืด "เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย ฉันหมายถึงให้เธอเล่นละคร แกล้งทำเป็นแฟนฉันต่างหาก"
"แค่ช่วยฉันหน่อยเท่านั้น"
"ฮะ?"
เฉินฟานตกใจอีกครั้ง ก่อนจะเข้าใจในทันใด เขาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ตบหน้าอกตัวเองด้วยสีหน้าเหมือนเพิ่งผ่านเรื่องน่าหวาดเสียวมาได้
"อ้าว ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง เธอทำเอาฉันตกใจแทบตายเลย"
ฟางหลิงถลึงตาใส่
"ทำไม? ดูสีหน้าเธอสิ เหมือนให้มาเป็นแฟนฉันแล้วเธอลำบากใจยังไงอย่างนั้น"
"อะแฮ่ม..."
เฉินฟานยิ้มแหย ๆ เพราะรู้ดีว่าปัญหานี้อธิบายยาก เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง
"เอ่อ... เธอให้ฉันปลอมเป็นแฟนเธอน่ะ? ทำไมล่ะ?"
ฟางหลิงเลิกสนใจคำถามเมื่อกี้แล้วจริง ๆ ด้วย เธอเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ยาวริมทาง
"เมื่อกี้เธอก็เห็นแล้ว หลิวโปนั่นเป็นแค่หนึ่งในนั้น"
"ทางบ้านฉันอยากให้ธุรกิจก้าวหน้าขึ้นไปอีก ก็เลยคิดจะใช้วิธีแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลอื่น ๆ ให้แข็งแกร่งร่วมกันมาตลอด"
"ถึงฉันจะปฏิเสธหลิวโปไปแล้ว ต่อมาก็ยังมีหลี่โป หวังโป ซุนโป..."
น้ำเสียงของฟางหลิงเจือความหดหู่
"ฉันไม่อยากปล่อยให้ชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองถูกคนอื่นชักใยไปง่าย ๆ แบบนี้..."
"ถ้าฉันหาแฟนเองได้ แล้วทำให้ทางบ้านเชื่อในที่สุด พวกเขาก็จะได้เลิกแนะนำหนุ่ม ๆ มาให้ฉันอีก"