พอก้าวออกมาจากสตาร์รี่เน็ตคาเฟ่ โจวซิ่วน่าก็มองฟางหลิงพลางหยอกเย้า
“เป็นไงล่ะ คิดยังไงบ้างแล้ว”
ฟางหลิงเบ้ปาก “อะไรคิดยังไง”
“เธอนี่ก็ออกแต่ไอเดียแย่ ๆ”
โจวซิ่วน่าส่ายหน้า
“เธอน่ะนะ ตั้งแต่เด็กก็เย่อหยิ่งทะนงตัวเกินไป ฉันบอกเธอแล้วไง อย่าไปดูถูกคนอื่นเขา”
ฟางหลิงอึ้งไป
“เธอพูดอะไรของเธอ ฉันไปดูถูกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่”
โจวซิ่วน่าส่ายหน้า
“แล้วแต่เธอแล้วกัน ฉันไม่ยุ่งเรื่องของเธอแล้ว”
“เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ ถ้าฉันสาวกว่านี้สักห้าหกปี ต่อให้ต้องไล่ตามหรือทุ่มเททุกอย่าง ฉันก็จะต้องเอาหมอนี่มาเป็นของฉันให้ได้”
ฟางหลิงถูกหัวเราะออกมา
“พี่จ๋า ตอนนี้พี่ก็ไปจีบเขาได้นะ”
“พี่สวยขนาดนี้ ดูยังไงก็ไม่เห็นอายุจริงเลย”
“ไม่แน่เขาอาจจะชอบสไตล์สาวมั่นแบบพี่นี่แหละ”
โจวซิ่วน่าถูกขำจนหัวเราะ
“พอเถอะน่า ฉันมีแฟนแล้ว”
พูดถึงเรื่องนี้ ฟางหลิงถามด้วยความสงสัย “พี่กับเจ้าจื่อหาววางแผนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่”
“แต่งงาน?”
โจวซิ่วน่าเบ้ปาก “ยังไงฉันก็บอกเขาไปตรง ๆ แล้ว รถยังรอก่อนได้ แต่ถ้าอยากแต่งงานต้องซื้อบ้านก่อน ไม่งั้นตูไม่ยอมหรอก”
“ฉันไม่มีทางแต่งงานกับเขาแล้วไปเช่าบ้านอยู่”
โจวซิ่วน่าก้มมองนาฬิกาข้อมือ
“เอาละ ได้เวลาแล้ว ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว”
ฟางหลิงพยักหน้า “พี่ไปก่อนเถอะ ฉันกลับมอเองได้”
โจวซิ่วน่าโบกมือ พลางยิ้มเตือน
“เรื่องที่ฉันบอกเธอเมื่อกี้ ลองกลับไปคิดดูดี ๆ นะ”