ดวงตาของเฉินฟานเปล่งประกายขึ้นมาทันที เขาผงกศีรษะรัว ๆ
“ใช่แล้ว! จริงแท้แน่นอน”
“ฉันชอบเธอ”
“เธอเป็นแฟนฉันได้ไหม”
ซูรั่วฉูตกใจจนสะดุ้ง ไม่คิดว่าเฉินฟานจะพูดตรงขนาดนี้
ชั่วขณะนั้นหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นจนมือไม้พันกันไปหมด
“เธอ…เธอเพ้ออะไร!”
เธอชำเลืองมองรอบ ๆ อย่างเงียบ ๆ พอยืนยันว่าไม่มีเพื่อนนักเรียนอยู่แถวนี้ ซูรั่วฉูจึงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ
“เฉินฟาน…ฉันไม่สนว่าเธอจะพูดจริงหรือล้อเล่น”
“อีกไม่นานก็ต้องสอบเอ็นทรานซ์แล้ว…ช่วงมัธยมปลายฉันจะไม่คบใคร เธอน่าจะเข้าใจนะ”
ซูรั่วฉูลังเลครู่หนึ่งก่อนลดเสียงลง “ช่วงสุดท้ายนี้ ฉันไม่อยากให้ใครมารบกวน”
“เข้าใจสิ เข้าใจ!”
“เธอสบายใจได้ ฉันจะไม่ไปรบกวนเธอแน่นอน”
เฉินฟานพยักหน้ารัว ก่อนเปลี่ยนเรื่องทันที
“แล้วขอแอบชอบเธอได้ไหม”
“ก็ไม่ได้อีก!”
ซูรั่วฉูกระทืบเท้าอย่างขัดเขิน ใบหน้าแดงเรื่อ
“จะมายุ่งกับฉันทำไมเนี่ย เธอมีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”
“หลินอวี่เวยดาวประจำโรงเรียน เธอชอบผู้หญิงหุ่นดีแบบนั้นไม่ใช่หรือไง”
เอ้า!
ใครเป็นคนกระจายข่าวลือไปทั่วกันวะ
เฉินฟานรีบยกมือสาบาน
“สาบานต่อฟ้าดิน! ฉันจะเป็นคนชอบผู้หญิงหุ่นดีได้ยังไง”
“ฉันชอบเธอต่างหาก!”
พูดจบ เฉินฟานก็ชะงักไป
บ้าเอ๊ย ดูเหมือนจะพูดผิด
เป็นไปตามคาด ซูรั่วฉูเข็นจักรยานเดินออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เฉินฟานรีบเดินตามไป
“เอ่อ ฉันพูดผิดไป”
“ที่จริง ของเธอก็…ไม่เล็กนะ”
“เฉินฟาน!”
ซูรั่วฉูหยุดเดิน หันมามองเฉินฟานด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างที่สุด
เฉินฟานทำหน้าละอายใจพลางยิ้มแหยๆ
เม้มปากคิดหาทางเปลี่ยนเรื่องทันที
“นี่…เธอจะให้ฉันไม่กวนใจก็ได้ แต่ว่าเธอต้องตอบรับเงื่อนไขฉันข้อหนึ่ง”