เกมในร้านอินเทอร์เน็ตปี 2000 นั้นมีชนิดไม่มากมายเหมือนยี่สิบปีให้หลัง
เฉินฟานจำได้ว่าตอนนั้นเกมฮิตที่สุดก็มีแค่ไม่กี่เกมอย่าง <มิราเคิลมิว> และ <ลีเจียน> ที่สร้างปรากฏการณ์ใหญ่โตตามมา ไปจนถึง <เมิ่งหวนซีโหยว> กับ CS, CF...
ชาติก่อน <ลีเจียน> โด่งดังสุดขีดจนเกิดเซิร์ฟเวอร์เถื่อนเต็มไปหมด ใครหลายคนทำบอทโกงรวยกันเป็นแถว
เฉินฟานกำลังคิดว่า ตัวเองจะใช้ความได้เปรียบจากการรู้ล่วงหน้ามาหาเงินจากเกมดีไหม
แต่พอนึกอีกที เฉินฟานก็สลัดความคิดนั้นทิ้ง
อย่างแรกเลย ร้านเน็ตของเขาเริ่มหาเงินให้เขาอย่างต่อเนื่องเป็นสายน้ำแล้ว
แค่เดือนที่แล้วเดือนเดียว รายรับก็เกือบสองแสน
รายได้ระดับนี้ ไม่น้อยหน้าเงินจากบอทโกงแน่
อีกอย่าง บอทโกงน่ะผิดกฎหมาย เฉินฟานจำได้ว่าอีกสองปีข้างหน้า ในประเทศจะเกิดแคมเปญปฏิบัติการกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ ปราบปรามพวกโปรแกรมเถื่อนทางออนไลน์โดยเฉพาะ สตูดิโอทำบอทเจ๊งไปไม่น้อย
เพราะงั้น เฉินฟานไม่จำเป็นต้องหาเงินด้วยวิธีเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเหมือนเดินบนคมมีดแบบนั้น
เขามีศักยภาพพอจะยืนหาเงินด้วยสง่าราศีอย่างเปิดเผยได้
แต่ถึงจะทำบอทโกงไม่ได้ แต่เขามีร้านสตาร์รี่เน็ตคาเฟ่แล้ว ก็พอจะคิดหาวิธีใช้เกมหาเงินก้อนโตได้อยู่ดี
เวลาส่วนใหญ่ในคาบเรียน เฉินฟานชอบเปิดหนังสือพิมพ์แนวข่าวสารบ้านเมืองอ่าน ถ้าไม่ใช่ก็เขียนวาดอะไรไปเรื่อยบนกระดาษ คิดแผนว่าก้าวต่อไปในธุรกิจควรจะเริ่มตรงไหน