วันแรกที่รับช่วงต่อโลกหมู่บ้าน เฉินฟานก็ออกคำสั่งแรกทันที
ร้านเน็ตปิดปรับปรุงชั่วคราว
คอมพิวเตอร์ทั้งหมดถูกย้ายเข้าโกดังหลังร้าน
พนักงานสามคนพักร้อนโดยได้รับค่าจ้าง กำหนดเปิดอีกครั้งรอประกาศ
วันรุ่งขึ้น เฉินฟานก็เริ่มติดต่อทีมตกแต่งเข้ามาหน้างาน
วัสดุตกแต่งถูกลำเลียงเข้าร้านทีละคันรถ
การตกแต่งที่ครึกโครมดำเนินไปอย่างร้อนแรง
โลกหมู่บ้านทำแบบนี้เข้าไป ทำให้ร้านเน็ตอีกหลายร้านในถนนสายเดียวกันต่างก็มึนงงเล็กน้อย
มองไม่ออกว่าเจ้าของโลกหมู่บ้านจะบ้าไปถึงไหน
ร้านเน็ตที่เปิดดีๆ อยู่ทำไมต้องตกแต่ง?
ก่อนหน้านี้ไม่ใช่จะบอกว่าโอนกิจการหรอกเหรอ?
หรือว่าเป็นฝีมือของเจ้าของใหม่?
มีบางคนอยากจะเข้าไปสืบสถานการณ์ แต่เจอแค่คนงานตกแต่งเท่านั้น
สองวันมานี้เฉินฟานยุ่งจนตัวแทบจะลอย
เวลาเรียนตอนกลางวัน ตอนแรกก็เลือกเข้าเรียนแค่บางวิชา หลังๆ ก็หนีทุกคาบที่หนีได้
เวลาส่วนใหญ่ทุ่มเทไปกับการตกแต่งร้านเน็ตหมดแล้ว
เขาต้องการให้รูปแบบการตกแต่งเป็นไปตามสไตล์ร้านเน็ตกึ่งคาเฟ่ในยุคหลังทั้งหมด
เพื่อให้ได้ผลลัพธ์แบบนั้น เฉินฟานจึงทุ่มเงินห้าหมื่นกว่าพันที่เหลืออยู่จนหมดเกลี้ยง
ตอนนี้เงินสดในแต่ละวันไหลออกไปราวกับสายน้ำ
เวลาคือเงิน ถ้าไม่รีบตกแต่งให้เสร็จเร็วๆ นี้ เกรงว่าอีกไม่นาน แม้แต่ค่าจ้างคนงานเขาก็คงจะจ่ายไม่ไหวแล้ว
เพราะเรื่องนี้ เฉินฟานจึงผิดนัดเป็นครั้งที่สอง ผลักภาระนัดเลี้ยงสังสรรค์ระหว่างห้องพักที่รับปากไว้ก่อนหน้านี้
พฤติกรรมนี้ทำให้เพื่อนในห้องพักหลายคนไม่พอใจอย่างมาก โดยเฉพาะหัวหน้าห้องพักอู๋ตี๋ โมโหเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้เขาไปคุยโวต่อหน้าพวกผู้หญิงว่าจะพาทุกคนไปได้แน่