"นี่พวกเธอสองคนเล่าเรื่องคบกันให้ที่บ้านรู้หรือยัง?"
พอได้ยินเรื่องนี้ จู่ ๆ ซูรั่วฉูก็มองโจวหงไห่ด้วยความกังวล
"พี่หงไห่ เรื่องนี้พี่ต้องช่วยปิดเงียบแทนเรานะ ห้ามพลาดพูดเด็ดขาด"
โจวหงไห่หัวเราะ "ดูท่าคงยังไม่ได้บอกสินะ"
"เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว พี่หงไห่ก็ผ่านช่วงวัยเดียวกับพวกเธอมาก่อน"
"สบายใจได้ พี่จะเก็บเป็นความลับให้"
ขณะนั้นพนักงานก็ยกกับข้าวมาเสิร์ฟ เฉินฟานจึงเอ่ยชวน
"กินข้าวก่อนดีกว่า คุยไปกินไปเถอะ"
พูดพลางหยิบเบียร์ขึ้นมาหนึ่งขวด "พี่หงไห่ เราดื่มกันหน่อยไหม?"
โจวหงไห่ไม่ได้ปฏิเสธ ยิ้มรับขวดเบียร์ไป
"ได้สิ ตอนก่อนอยู่บ้านนอกไม่มีโอกาสได้ดื่มกับนายเลย งั้นถือโอกาสนี้ให้ฉันลองวัดกึ๋นนายหน่อยแล้วกัน"
ซูรั่วฉูรีบร้อนพูดขึ้นว่า "เฉินฟานดื่มหนักไม่ค่อยได้นะ"
โจวหงไห่ทำเสียงแซว
"นี่ดูสิ ยังไม่ทันแต่งเข้าบ้านก็หวงแหนเสียแล้ว"
"พูดอะไรของพี่น่ะ?"
ซูรั่วฉูหน้าแดงก่ำ อับอายจนวางตัวไม่ถูก
ส่วนเฉินฟานก็หัวเราะ พลางอธิบายว่า "ปกติผมไม่ค่อยดื่ม แต่วันนี้พี่หงไห่มา ผมเป็นเจ้าบ้าน เลยขออนุญาตคุณภรรยายกเว้นสักครั้ง ดื่มเป็นเพื่อนพี่สักสองสามแก้ว"
ซูรั่วฉูถลึงตาใส่เฉินฟาน
ใครเป็นคุณภรรยาของนายกัน
โจวหงไห่หัวเราะ โบกมือ
"เฉินฟาน นายพูดอย่างนี้ไม่ถูกแล้ว"
"อะไรคือนายเป็นเจ้าบ้าน"
"รู้ไว้ด้วยว่าสี่ห้าปีก่อน พี่ก็เคยเรียนมหาวิทยาลัยที่อวิ๋นไห่ตั้งสี่ปีนะ"
"ที่นี่ก็เป็นบ้านนอกครึ่งหนึ่งของพี่เหมือนกัน"
เฉินฟานกลั้นขำไม่ได้ "ได้ ๆ ๆ ผมพูดผิดไปแล้ว ผมขอดื่มแก้ตัวหนึ่งแก้ว"
ว่าแล้วก็ยกแก้วขึ้นดื่มหมดรวดเดียว