เมื่อเห็นสีหน้าของเธอ เฉินหยางก็ชะงักไปในใจ แอบคิดว่าเธอหมายความว่ายังไง?
สีหน้าแบบนี้ เขาเพิ่งเห็นบนใบหน้าของกู้อุ่นไปก่อนหน้านี้เอง!
แต่กู้อุ่นยังโสด ส่วนคนตรงหน้า...
ไม่เพียงแต่งงานแล้ว ยังเป็นภรรยาของนายอำเภออีกด้วย!
เฉินหยางคิดในใจว่า อย่าสิ เขาจะกล้าทำแบบนั้นได้ยังไง?
เขากระแอมกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน “วางใจเถอะครับ คุณนายจาง ผมจะนวดให้ดีแน่นอน”
“ได้ รอสักครู่นะ ฉันไปเดี๋ยวเดียว”
จางจื่อหลานพยักหน้า ก่อนลุกเดินออกไป
เฉินหยางมองแผ่นหลังของเธออย่างเหม่อลอย คิดในใจว่าแค่นวดไม่ใช่เหรอ ยังต้องไปทำอะไรอีก?
คงไม่มีอะไรต้องเตรียมเป็นพิเศษหรอกมั้ง?
ราว 10 นาทีต่อมา จางจื่อหลานถึงกลับเข้ามาในห้องรับแขกอีกครั้ง เสื้อผ้าที่สวมอยู่เปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำแล้ว
เห็นอย่างนั้นเฉินหยางก็เข้าใจ เพราะเนื้อผ้าของชุดคลุมอาบน้ำบางเบา จึงนวดได้สะดวกกว่า
เขาคิดในใจว่าเธอละเอียดรอบคอบดี แบบนี้ก็ไม่ต้องเปิดเสื้อผ้าออก
แต่พอเธอเดินเข้ามาใกล้ เฉินหยางก็ต้องตะลึงเมื่อพบว่าชุดคลุมอาบน้ำของคุณนายจางบางเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
บางจนแทบเหมือนไม่ได้สวมอะไร ต่อให้มีเสื้อผ้ากั้นก็ยังมองเห็น...
คราวนี้เขาถึงกับงงงัน คิดในใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ตกลงอยากให้เขานวด หรือมีความคิดอย่างอื่น?
แต่ถึงจางจื่อหลานจะคิดอย่างนั้นจริง เฉินหยางก็ไม่กล้าหรอก!
เขาจึงแสร้งทำเป็นไม่เห็น รอจนอีกฝ่ายนอนลงบนโซฟาแล้ว เฉินหยางก็สูดหายใจลึก คิดในใจว่า ต่อให้คุณเป็นฝ่ายเริ่ม วันนี้ผมก็ข้ามเส้นไม่ได้!